Reacties op: Lijd jij ook aan het ‘hoger opgeleid’ syndroom?

Door: Darko

Darko — Sat, 10 Mar 2012 11:15:20 +0000

Diploma’s zijn zo overschat in onze westerse maatschappij. Vroeger was een diploma voor de elite, degene van rijke afkomst, degene die het zich kon permitteren. Nu is het iets waar iedereen de mogelijkheid toe heeft met als gevolg dat een groot deel van de hoger opgeleiden niet echt geïnteresseerd zijn in hun studie maar het maar gewoon uitdoen omdat het zo hoort of omdat hun vrienden ook studeren. Heb ook jaren gewerkt op het niveau van mijn diploma maar dat begon zo enerverend te worden, alle dagen op een bureautje en een computertje, onmenselijke omstandigheden achteraf bezien. Nu ben ik meer de praktische kant opgegaan, ben meer met mijn handen gaan werken en de bevrediging is véél groter, en ik kom thuis en voel me kiplekker want ik heb iets verwezenlijkt. Iets wat ik op kantoor niet had, desondanks dat het ook nuttig werk was. Natuurlijk spreek ik hier voor mezelf en geldt dit niet voor iedereen maar ben ervan overtuigd dat er veel (hogeropgeleide) mensen in hetzelfde schuitje zitten. Tip: neem gewoon ontslag en stort je in een avontuur. Werkt het niet dan weet je het tenminste. Maar gewoon bij de pakken blijven zitten kan je later zuur opbreken. Akkoord, soms is het niet simpel zeker als je kinderen hebt en een hypotheek moet aflossen enzo maar angst is een slechte raadgever aan de andere kant. Volg je hart en plan niet te veel, het belangrijkste is dat jij je goed voelt en niet je werkgever.

Door: PatrickVH

PatrickVH — Mon, 20 Feb 2012 10:28:11 +0000

Many thx Bertil!

Inderdaad inspirerende tekst waarin ik mijzelf helemaal herken.
Ik wordt stil, ja zelfs emotioneel van ‘change agents’. Het goede nieuws is dat ik reeds een aantal stappen genomen heb: mentorship, dingen probeer en meestal tot een goed einde breng….
Inbreng gegeven heb voor een immens positieve en disruptieve verandering bij België’s grootste corporate onderneming. Zonder er publieke erkenning voor in de plaats te krijgen maar de erkenning die ik mijzelf als persoon geef is veel meer waard want ik weet dat ik het kan.
En, dat het lezen van uw partner’s teskt mij alweer een stap dichter bij mijn missie heeft gebracht.
Ik lees zeker het boek ‘the hero’s journey’.

Hierbij ook waarschijnlijke wat nuttige informatie die jullie inzicht kan geven in de sterktes van een change agent: ik ben gekenmerkt door, in volgorde van belangrijkheid: ideation, responsibility, maximiser, self-assurance en focus.

Door: Bertil

Bertil — Sun, 19 Feb 2012 19:28:45 +0000

Ha Patrick

Mooi geschreven en herkenbaar probleem, je bent zeker niet de enige met dit obstakel!

In mijn ervaring is het vinden van je passie een proces, een reis. Door dingen te doen en te proberen kom je telkens een stap dichterbij. Zo ontdek je wat bij je past en vooral ook wat niet bij je past. Dit alles creeert duidelijkheid en contrast.

Mijn ongevraagd advies: doe eens iets wat je normaal nooit zou doen, lees boeken die je normaal nooit zou lezen, spreek met mensen die je normaal nooit zou spreken. Dat werkt catalyserend.

Ter inspiratie: een artikel van Blanca Vergara (tevens mijn partner) over dit onderwerp:
http://www.blancavergara.com/own-your-heroic-self-now/

Veel succes!

Door: PatrickVH

PatrickVH — Fri, 17 Feb 2012 21:09:36 +0000

Dag Bertil,
Mijn brein weet met grote zekerheid dat het kan inspireren, een probleem van vele burgers kan oplossen met technologische innovatie, met het maken van obscure verbindingen tussen schijnbaar wanhopige verschijnselen. Het brein heeft echter het hart nodig om te weten welk probleem het moet gaan oplossen.
Met welke passie kan het hart, het brein voeden zodat het lichaam alle obstakels bij het verlaten van bewandelde paden overwint.
Het obstakel is voorlopig dus het vinden van de passie.

Door: Bertil

Bertil — Fri, 17 Feb 2012 18:32:30 +0000

In antwoord op PatrickVH. Dank je Patrick! Trouw blijven aan jezelf is inderdaad een continue uitdaging. Wat zie jij als grootste obstakel in de alignment brein-hart?