Bedankt voor je reacties.

“Niet meer van deze tijd” : dat zijn mijn eigen woorden en ik ben geen werkgever (verre van zelfs 🙂 !)

Ter verduidelijking: ten tijde van de industrialisatie was de scheve verhouding werkgever-werknemer het sterkst. De werkgever besliste in feite alles over de werknemer; het hele gezin moest meedraaien in de fabrieken, er werd bepaald waar je moest wonen en de baas was oppermachtig. Later kwamen er vakbonden en werd de 40-urige werkweek in het leven geroepen. Sinds die tijd zie je dat de werkgever-werknemer relatie steeds meer veranderd. En zeker de laatste jaren is dat in een stroomversnelling geraakt.

De vroegere sociale hierarchie maakt plaats voor een sociale netwerk structuur waarin een ieder zijn eigen weg vindt. Vroeger was je baas degene met de meeste wijsheid in de organisatie. Nu vergaart men wijsheid niet meer door omhoog te gaan in de organisatie, maar door gebruik te maken van het eigen netwerk en dat van anderen.

In plaats van het welzijn en geluk af te laten hangen van een werkgever of een vakbond, kiezen steeds meer mensen om ZELF te bepalen wat voor hen welzijn en geluk is. En dat is voor een groot deel samen te vatten in één woord: vrijheid.