Ik heb het over de Occupy movement.

Het is een ongestructureerde organisatie. Dat is iets geheel van onze tijd. De ene Occupier zal een iets ander verhaal vertellen dan de ander. De een gelooft wel in een controlling elite, de ander focust meer op het falen van het toezichthoudend overheidsapparaat. Wat de Occupy leden bindt is dat ze het oneens zijn met de huidige manier van beleid en zaken doen. Met hun actie brengen ze niet alleen een discussie teweeg, het is tevens een wake-up call voor mensen om zich nader te verdiepen in wat er nu echt gaande is. En ook dat kan ik alleen maar aanmoedigen.

Toch schaar ik me niet onder deze mensen… en wel om deze reden:

Dingen moeten anders! Daar ben ik het helemaal mee eens. De demonstranten vragen aan de overheid, de bankenwereld en het globale bedrijfsleven zich te veranderen. Helaas hebben deze twee de afgelopen decennia al te vaak laten zien dat ze dat toch niet doen. Als ze al iets doen, is het meestal slechts een cosmetische verandering. Het onderliggende falende systeem continueert.

De oplossing gaat niet komen van de bankenwereld, de overheid of het bedrijfsleven. De oplossing gaat ook niet van het volk komen…

De oplossing komt namelijk van het individu. Elk individu op zijn/haar eigen manier, vroeg of laat. Een individu die voor vrijheid kiest. Een individu dat niet strijdt tegen de grote machten, maar zich vanzelf losweekt van de invloed van deze organisaties.

Ja, ik heb het over de zelfstandige ondernemers. Zelfstandige ondernemers kiezen voor hun eigen vrijheid en dragen bij aan de creatie van een betere wereld. Zelfstandige ondernemers willen niet langer afhankelijk zijn.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de bankenwereld; een lening afsluiten voor beginnende zelfstandige ondernemer is bijna onmogelijk. Toch zijn zij in staat met steeds minder monetaire middelen steeds grotere projecten op te starten dankzij crowdfunding, crowdsourcing, en barter.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de overheid: pensioenopbouw moeten ze zelf regelen. Wellicht altijd een betere optie dan verplicht geld afdragen aan pensioenorganisaties die nu al aangeven dat ze niet aan hun verplichtingen kunnen voldoen.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de grote bedrijven; zelfstandige ondernemers hebben geen aandeelhouders die winstmaximalisatie prioriteit geven boven de core business. Daarnaast richten steeds meer zelfstandige ondernemers huin business op andere zelfstandige ondernemers en dit is een groeiende markt.

Ik ben van mening dat zelfstandige ondernemers de oplossing vormen voor het steeds groter wordend financieel en economisch probleem. Tezamen halen zij langzaam de support weg van het huidige falende systeem. Dit systeem zal zich uiteindelijk wel moeten aanpassen. Het begint bij het nemen van de eigen verantwoordelijkheid van het individu.

Klinkt dit idealistisch? Wellicht. Aan de andere kant, het is al een beweging die zich in gang heeft gezet. De vraag is daarom niet: “Wat vindt jij?”. De vraag is: “Wat doe jij?”

Foto: Joost J. Bakker

Al jaren wilde ik voor mezelf beginnen, ik wist alleen nog niet wat ik wilde doen. Totdat ik een artikel over professional organizing las en leerde dat er geld te verdienen valt met het ordenen van andermans werkplek, agenda en/of computer. Dát was nou iets dat ik zou kunnen, dat me leuk leek om te doen én er was ook nog eens markt voor. Maar… zou ik het echt aandurven?
Er volgde een periode waarin de ondernemingsplannen een sluimerend bestaan leidden. Totdat een bevriende collega me vertelde over háár idee om professional organizer te worden. We besloten de handen in elkaar te slaan en niet lang daarna was Goed Georganiseerd professional organizers een feit.

Maar al snel bleek dat vier dagen in loondienst werken en daarnaast een nieuw bedrijf op poten zetten, me niet goed afging. Dus nam ik de eerste stap: parttime ontslag. Voor mijn gevoel was dat het echte begin van mijn ondernemerschap. En zoals dat gaat, begon vanaf dat moment de boel ook echt te lopen. De eerste echte klanten dienden zich aan, de lokale radio wilde een interview en beetje bij beetje werd het een echte business.

Ruim een jaar later had mijn collega haar ondernemingsplannen opgegeven en was Goed Georganiseerd een eenmanszaak. En zoals je dat af en toe doet, als ZZP-er en als dromer, ging ik eens zitten voor een visualisatie van het’ Grote Succes’. Ik stelde me voor dat ik mijn volledige ontslag zou indienen, hét teken dat Goed Georganiseerd succesvol was. En terwijl ik daar zat met gesloten ogen, besefte ik meteen dat het nooit zou gebeuren zolang ik in loondienst bleef. Zolang ik ook tijd en energie aan mijn toch wel veeleisende baan moest besteden (en dat deed ik volop), zou de eigen zaak altijd op plan twee komen. Mede omdat het zo’n leuke baan was, binnen een leuke organisatie en met fijne collega’s. Met andere woorden, om mijn droom te verwezenlijken moest ik eerst datgene doen waar ik over droomde: ontslag nemen. Ik hoefde er niet lang over na te denken. Ook al zou ik de collega’s missen, ik wilde er echt voor gaan. En dat betekende dat ik moest kiezen, want delen lukte niet.

Nu, ruim anderhalf jaar verder, kan ik de balans opmaken. Het zelfstandig ondernemerschap biedt me geen absolute vrijheid. Sterker nog, het is nu hard werken om voldoende klanten binnen te krijgen en in het weekend doorwerken is eerder regel dan uitzondering. Gelukkig wist ik dat vooraf al. Ik wist ook dat daar tegenover staat dat ik wel mijn eigen dingen doe, dingen waar ik mezelf in kwijt kan. Ik leer continu bij en blijf nieuwe ideeën bedenken om mensen te helpen als ze de chaos de baas willen worden. En daar geniet ik elke dag weer van.

Of ik altijd zelfstandig ondernemer zal blijven? Ik weet het niet. Misschien kies ik over zoveel jaren weer voor de veiligheid van een baan. Ik vermoed dat het vinden daarvan heel wat lastiger zal worden dan het ontslag nemen ooit is geweest. Want dat ging bijna vanzelf.

Patricia Gorissen

www.goed-georganiseerd.nl

Jouw verhaal ook op Neem Ontslag? Stuur een e-mail naar info[@]neemontslag.nl