Ik zeg ‘wederom’ omdat dit niet de eerste keer was dat ik dat dacht. Ook bij mijn stage-na-de-studie in Madrid merkte ik dat ik veel liever met mijn eigen projecten bezig was. Al snel besefte ik dat er een rode draad door al mijn voorgaande banen liep: ik was altijd op zoek naar schrijfklussen. Ik deed geregeld mee aan schrijfwed-strijden en vond andermans schrijf- en spelfouten tenenkrommend.

Op zoek naar freelance werk
Daarom besloot ik, nog tijdens mijn werk in Manchester, een manier te vinden om met mijn schrijfsels geld te verdienen. Ik had al eerder een reisartikel geschreven voor Down Under Magazine, dus ik beschikte al over een portfolio, al was deze erg dun.

Maar hoe kreeg ik het voor elkaar om Nederlandse teksten of artikelen te schrijven vanuit Manchester, en hier ook nog betaald voor te krijgen? Ik kon niet bij de redactie van een tijdschrift gaan zitten en ook niet op kantoor bij een reclamebureau. Ik zat immers in een ander land. Het moest dus op afstand.

Al snel kwam ik op de website Freelance.nl terecht. Dit was –en is volgens mij nog steeds– de grootste marktplaats voor freelancers in Nederland. In plaats van me op een bepaald vakgebied (journalistiek, marketing, vertalen) te storten, reageerde ik op alle opdrachten die ik voorbij zag komen.

Mijn eerste klus
Na veel afwijzingen had ik eindelijk beet: een groot internetmarketingbureau gaf me de kans om website-teksten voor hun klanten te schrijven. Ik rondde de proefopdracht succesvol af en kreeg meteen leuk betaald voor de teksten.

Ik besloot open kaart te spelen en vertelde mijn contactpersoon bij het internetmarketingbureau dat ik nog een fulltime baan had. Ook vertelde ik dat mijn vriendin op Gran Canaria een masterstudie wilde volgen en dat we daarheen zouden verhuizen. Op mijn vraag of er genoeg opdrachten zouden zijn om op Gran Canaria niet naar werk te hoeven zoeken, kreeg ik geen duidelijk antwoord.

Het was dus kiezen. Óf naar traditioneel werk zoeken en na werktijd blijven bijbeunen tot ik het wel aandurfde om zelfstandig te worden, óf gewoon in het diepe springen. Je raadt het al: het werd het laatste. En het ging goed, want doordat ik opdrachten sneller afhad, liet ik zien over genoeg tijd te beschikken en kreeg ik nieuwe opdrachten. Vanaf de eerste maand liep het als een trein. Wow, ik was gewoon professioneel webtekstschrijver!

Werken vanaf het strand
Wat een ideale baan, vertelde ik mezelf keer op keer. Ik woonde op Gran Canaria, het eiland van de eeuwige lente, en werkte op mijn eigen tempo aan teksten waar ik goed voor betaald werd. Als ik even inspiratie nodig had, trok ik mijn zwembroek aan en liep ik in 5 minuten naar het strand voor een frisse duik in de Atlantische Oceaan. Met gemiddeld vijf uur werken per dag kon ik prima leven. Ik grapte soms dat ik met vervroegd pensioen was.

In deze beginperiode leerde ik veel over Search Engine Optimization (SEO) en kreeg erg nuttige feedback. Ook vond ik nieuwe opdrachten via Freelance.nl. Het leven als ZZP’er was rozengeur en manenschijn. Totdat de crisis toesloeg. Er was ineens veel minder geld voor zoekmachine-optimalisatie en de concurrentie van nieuwe tekstschrijvers werd steeds groter. Ik moest ineens veel harder werken om opdrachten binnen te slepen en zag in dat dit niet het werk is dat ik voor de rest van mijn leven zou willen doen.

In 2010 raakte ik erg geïnteresseerd in het ondernemerschap, mede dankzij een boek dat ik las: The 4-Hour Workweek. Omdat ik al volgens de basisbeginsels van dit boek werkte, kreeg ik hiermee inspiratie voor een nieuwe website over werken vanuit het buitenland. Het bloggen voor deze site blijkt erg verslavend, ik doe er interessante nieuwe contacten mee op en ik verdiep er mijn kennis over internetmarketing mee. Ook heb ik nieuwe inkomstenbronnen aangeboord, onder anderen met mijn e-book.

Wat jij hiervan kan leren
Als jij niet tevreden in je huidige baan bent, meer vrijheid wilt en je creatieve ideeën de ruimte wilt geven, is voor jezelf beginnen misschien wel verstandig. Maar zorg dan wel dat het in iets is waar je veel passie voor voelt. In mijn geval was dat schrijven. Ik wist dat ik het kon en al op het juiste niveau zat, maar miste alleen nog de contacten en de reputatie.

Waar voel jij passie voor? Wat voelt goed? Waar liggen jouw talenten? Als je hierin voor jezelf begint, kun je alleen maar slagen. Hier is wel een sprong in het diepe voor nodig. Spaar daarom genoeg geld om een financieel vangnet te hebben en máák die sprong gewoon. Je kunt beter spijt hebben van dingen die je gedaan hebt dan van dingen die je nooit hebt durven doen.

Maak je ook niet teveel zorgen over de details. Ik ging me ná het scoren van mijn eerste opdracht pas bezighouden met het ontwerpen van een sjabloon voor mijn facturen, belastingzaken en VAR-verklaringen. Laat die dingen je absoluut niet tegenhouden: focus jezelf op je core business!

Voor sommigen is er een enorme aantrekkingskracht in het rondreizen op de wereld om de verschillende wonderen van cultuur en diversiteit te ervaren. Toch zijn er een aantal angsten die mensen hebben. Je denkt misschien dat het heel duur is om te reizen en dat vakantie een tijd is waarin je geld uitgeeftg, maar niets gedaan krijgt. Je bent misschien bang dat je na je reis niet meer wat welke volgende stap te zetten en dat je wel eens arm en ellendig zou kunnen eindigen.

Deze zorgen zijn reeel en kan het voelen dat je misschien wel in een moeilijke situatie zou belanden omdat je denkt dat de risico’s veel groter zijn dan de beloning. Er zijn ook veel andere dingen die je er van weerhouden die sprong te maken, zoals de angst om alleen te zijn en zelfs de angst van het reizen zelf. Je bent misschien bang deze kans te benutten omdat als je terugkomt je waarde als potentiele werknemer zal afgenomen zijn omdat je oud bent en weinig ervaring hebt.

Maar… als je je ogen opent en de mogelijkheden ziet die het reizen te bieden heeft, kunt je het vertrouwen krijgen om dat besluit te maken. Desalniettemin, de beslissing is aan jou en aan jou alleen, laat niemand anders het voor je maken!

Hier zijn enkele nuttige tips die je kunnen helpen om te beslissen om je reisdromen uit te laten komen. Hopelijk zullen zij je angsten en aarzelingen verminderen.

Je hebt je vaardigheden, je moet alleen nog maar bedenken wat ze precies zijn en aan wie je ze kunt aanbieden. Wat dacht je van het doen van wat vrijwilligerswerk in het buitenland? Op die manier ben je in staat om te reizen en tegelijkertijd constructief bezig te zijn met je tijd. Daarnaast kan je het toegevoegen aan je cv als werkervaring en dat doe thet altijd goed bij toekomstige sollicitaties.

Doe online freelance werk. In deze tijd kan je iets doen voor andere mensen via het internet. Als je goed kan schrijven, kan je blogs en artikelen schrijven dier mensen met websites en bedrijven kunnen gebruiken. Als je websites kan maken, door te programmeren of door gebruik te maken van software, kan je je diensten online verkopen.

Je kunt deze banen overal in de wereld doen en ze zijn de perfecte manier om geld te verdienen tijdens het reizen. Het vinden van klanten kan lastig zijn maar als je er een vindt kan dat het begin zijn van een zeer winstgevende freelance carrière.

Zoek banen in het buitenland die veel gevraagd zijn. Je kan Nederlandse les geven in het buitenland. Dit is dankbaar werk en ook nog eens goed betaald.

Ook verpleegkundigen en andere werknemers in de gezondheidszorg kunnen opdrachten krijgen in het buitenland werken. Er zijn genoeg bureaus die kunnen helpen met arbeidsbemiddeling voor deze professionals. Dus als je in het medisch terrein werkzaam bent, zijn er genoeg mogelijkheden om te gaan reizen! Prettige reis!

Door de krapte op de arbeidsmarkt en de overvloed aan mogelijkheden lijken mensen steeds gemakkelijker te kiezen voor ontslag. ‘Zelf opstappen uit een baan die je niet meer bevalt is in opmars, concludeert Hugo van der Heide, algemeen directeur, van Carrière Switch: ‘maar het is mij nog te vroeg om van een trend te spreken.´ Zijn bureau houdt zich bezig met werving en selectie, loopbaanadvisering en adviezen op P&O-gebied en heeft zo zicht op zowel de drijfveren van werknemers als op de reacties van werkgevers op ontslag ‘in the blind´. Van der Heide: ‘Of het vaker voorkomt dan vroeger hangt af van de groep waarnaar je kijkt. Er is namelijk ook een groep die nooit zelf ontslag zal nemen. Dat zijn vooral de kostwinners van boven de vijfenveertig, werkzaam in ‘gewone´ banen, niet zelden bij de overheid.´ Deze groep volgt het advies van vakbonden en bureaus voor rechtshulp om nooit zelf ontslag te nemen omdat de financiële risico´s groot zijn.

‘De groep die wel zelf ontslag neemt, bestaat naar mijn indruk vooral uit singles en tweeverdieners die zoeken naar een balans tussen werk en privé. Ze werken voornamelijk in het bedrijfsleven en hechten er sterk aan zelf de regie te voeren over hun loopbaan en leven. Zij zijn onafhankelijk en geneigd het heft in eigen handen te nemen.´ Van der Heide ziet dat mensen vooral zelf opstappen wanneer ze zich niet meer kunnen vinden in het beleid of de cultuur van hun werkgever. ‘Vaak kondigen ze hun vertrek vroegtijdig aan, zo´n half jaar van tevoren, om het bedrijf niet voor voldongen feiten te plaatsen. Ze komen bij ons voor bemiddeling naar een andere baan en soms voor een loopbaanadvies, maar er zullen ook mensen voor zichzelf beginnen of er een tijdje tussenuit gaan.´

“Is een gat in het CV een punt van zorg?”
‘Ik denk het niet. Met een goed verhaal hoeft het geen negatieve gevolgen te hebben”, meent Ingrid Gerstel, senioradviseur van werving & selectiebureau Van Diemen en Van Gestel, ‘Het bureau dat gespecialiseerd is in het bemiddelen van hoog opgeleide vrouwen met een ruime werkervaring, komt steeds vaker mensen tegen die zelf zijn opgestapt. ‘We proberen dan te achterhalen waarom dat was en wat ze in de baanloze periode hebben gedaan. Op zich maakt het niet echt uit of ze gereisd hebben, een opleiding volgden of alleen even hebben bijgetankt. Als het een duidelijk verhaal is, past het wel in het totaalplaatje dat we naar de potentiële werkgever presenteren. Mijn indruk is dat werkgevers er inmiddels aan gewend raken en het opdoen van nieuwe ervaringen positief beoordelen.´

Die indruk wordt bevestigd door Dick Diederix, teamleider arbeidsvoorwaarden en sociaal beleid van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. ‘Als werkgever kun je er ook van profiteren als werknemers een periode niet werken. Het blijkt vaak een goede manier om de accu weer op te laden, om nieuwe ervaringen op te doen en op nieuwe ideeën te komen. Als mensen daarna ‘opgefrist´ weer gaan werken, heeft de werkgever daar voordeel bij.´ Hij tilt dan ook niet zwaar aan een gat in het CV van een sollicitant. Voorwaarde is ook voor hem dat er een goede verklaring voor is. ‘Het volgen van een opleiding of het maken van een grote reis kan iemand zelfs betere kwalificaties opleveren, al verschilt het belang daarvan per functie.´

Hoewel Diederix weet dat ‘in the blind´ ontslag nemen ook voorkomt binnen zijn Ministerie, bespeurt hij nog geen trend. ‘Het komt meer voor dan in het verleden en daar zal de gunstige arbeidsmarkt zeker een rol in spelen. We zien nogal eens vrouwen aansluitend aan hun bevallingsverlof vertrekken. Door de grote vraag naar personeel kan dat zonder veel risico, want het gaat meestal om goed opgeleide mensen.´
Dat een goede opleiding en werkervaring hem snel weer aan werk zouden helpen, dacht Bert Jan Schrader een jaar of zes geleden ook. De praktijk viel hem echter niet mee.  Hij nam als magazijnchef in een specerijenfabriek zelf ontslag omdat het werk hem geen uitdaging meer bood en er weinig kans was op doorgroei. Schrader: ‘Het kostte me steeds meer moeite om de mensen onder me te motiveren en dus kwam ik na een maand of vijf nadenken tot de conclusie dat het voor alle partijen beter was als ik weg zou gaan. Ik nam ontslag zonder dat ik ander werk had, maar dat leek me met mijn opleiding en werkervaring geen probleem.´

In de praktijk viel het tegen. ‘Het feit dat ik zelf ontslag had genomen kwam steevast aan de orde in sollicitatiegesprekken. Heel vaak werd er met onbegrip gereageerd op mijn redenen en dat onbegrip leidde er meestal toe dat ik niet werd aangenomen. Ook bij de uitzendbureaus werd vaak negatief gereageerd. Weliswaar had ik via hen na een maand weer werk, maar niet op het niveau dat ik wilde.´ Uiteindelijk kwam Schrader min of meer toevallig in de automatisering terecht. ‘Ik solliciteerde als helpdeskmedewerker en werd aangenomen omdat ik zo goedkoop was. De branche beviel me en ik heb me gespecialiseerd in IT-werk gericht op Internet.´ Na een reeks functies was hij tot maart dit jaar dan ook technisch directeur van een Internetbedrijf. Op dat moment nam hij echter voor de tweede maal zelf ontslag, deze keer wegens ‘een verschil van inzicht´ met de andere directeur. Sindsdien is Schrader freelancer en dat bevalt hem prima. ‘Ik heb er bewust voor gekozen omdat ik tijdens sollicitaties merkte dat mijn CV te rommelig is om eenvoudig een vaste baan op leidinggevend niveau te bemachtigen. Kennelijk letten P&O-ers er bij de eerste selectie vooral op of je CV er netjes uitziet, zelfs in een tamelijk overspannen arbeidsmarkt.´

[Bron: Carriereswitch]