We hadden een auto gehuurd in Mexico Stad. Deze immense stad telt ongeveer 21 miljoen inwoners en heeft de nodige ´verkeersuitdagingen´. 12-baanswegen doorkruisen de stad, het is hectisch, er zijn gaten in de wegen, bewegwijzering is gering. Rechts inhalen is net zo geaccepteerd als links inhalen. Verkeer van rechts heeft géén voorrang; wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Tenzij je natuurlijk 30 ton weegt, dan heb je altijd voorrang als je dat wilt. Voetgangers lopen op de snelweg, honden rennen de straat over en in Mexico Stad wonen weinig mensen die zich ’s avonds Bob noemen. Aan APK wordt niet gedaan, op de snelweg kun je ook parkeren en die witte lijntjes op de weg… die zijn niet meer dan een suggestie.

Verschil

Wat een verschil met Nederland! Het verkeer lijkt een stuk veiliger in ons land. Verkeersstatistieken zullen dat ongetwijfeld laten zien. Maar het opmerkelijke is… ik voelde me veilig toen ik daar reed, misschien zelfs veiliger dan in Nederland!

Ondanks alle chaos in Mexico Stad is jouw taak overduidelijk: jij moet er voor zorgen dat jouw auto en inzittenden veilig aankomen op de plaats van bestemming. Ik was me volledig bewust van wat er om me heen gebeurde. Ik moest wel!

Regeltjes, regeltjes

In Nederland lijkt het er op dat de primaire verkeerstaak is dat je alle regeltjes naleeft. Deze regels hebben tot doel de veiligheid te verhogen. De nadruk is gaan liggen op het navolgen van de regels en juist niet meer op veiligheid. Rijd maar eens op de A2 of de A4. Als je je aan de snelheid wilt houden tuur je naar de kleine bordjes aan de kant van de weg en vervolgens kijk je op je horloge!! En dat doe je elke 5 minuten, want het is veranderd voor je het weet.

Ik zie parallellen met het leven en je carrière.

Regeltjes in jouw leven

De witte lijntjes in jouw leven, de regeltjes, maatschappelijke conventies en gedragsnormen, zijn niet meer dan een suggestie! Je hoeft niet tussen die lijntjes te blijven. Het is jouw kerntaak om naar JOUW bestemming te gaan.

Blijf jij netjes tussen de lijntjes, zoals het hoort? Prima, dan kom je waarschijnlijk veilig aan. Maar niet op jouw plaats van bestemming, maar de plaats van bestemming van iemand anders. Heb je daar vrede mee, ook goed. Keep driving.

Als je afwijkt van de witte lijntjes, dan wordt het leven een stuk uitdagender. Het gezapige comfort verdwijnt. Maar het grote voordeel is dat je je wel ineens bewust bent dat JIJ degene bent die stuurt. Jij bepaalt waar je naar toe gaat.

Ben je chauffeur of regelvolger? Knijp er van tussen (de lijntjes) en begin voor jezelf!

In een klein Mexicaans dorpje ligt een vissersboot aangemeerd. Een Amerikaanse toerist feliciteert de Mexicaanse visser met de kwaliteit van zijn vis en vraagt hem hoelang het heeft geduurd voor hij die had gevangen.
“Niet zo lang”, antwoordt de Mexicaan.
“Maar waarom ben je dan niet langer op zee gebleven om meer vis te vangen.”
De Mexicaan verduidelijkt dat die kleine vangst volstaat om te voorzien in de behoeften van heel zijn gezin. “Maar wat doe je dan de rest van de tijd ?” “Ik slaap lang uit, ga wat vissen, speel met mijn kinderen en hou een siesta samen met mijn vrouw. ‘s Avonds ga ik naar mijn vrienden in het dorp, we drinken wat, spelen wat gitaar en zingen enkele liedjes. Ik heb een rijk gevuld leven.”
De Amerikaan zegt : “Kijk, ik heb een MBA behaald aan Harvard en ik kan je helpen. Je moet beginnen met elke dag wat langer te vissen. De extra vis die je vangt, kan je dan verkopen. Met die extra inkomsten kan je een grotere boot kopen en met het extra geld dat deze grotere boot zal binnenbrengen, kan je er een tweede kopen en een derde enzovoort tot je een hele vissersvloot bezit. In plaats van je vis te verkopen aan de man op de straat, kan je dan rechtstreeks gaan onderhandelen met verwerkende bedrijven of misschien zelfs je eigen bedrijf opstarten. Dan kan je wegtrekken uit dit kleine dorpje en verhuizen naar Mexico City, Los Angeles of waarom niet, New York City ! Vandaar kan je dan je enorme bedrijf leiden.”
“En wanneer zou dat dan zijn?” vraagt de Mexicaan.
“Over twintig of misschien vijfentwintig jaar”,antwoordt de Amerikaan.
“En wat daarna?”
“Daarna ? Daarna wordt het pas echt interessant”, legt de Amerikaan al lachend uit.
“Wanneer je bedrijf echt groot wordt, begin je aandelen te verkopen en dan verdien je miljoenen!”
“Miljoenen? Ga weg! En daarna ?”
“Daarna kan je met pensioen en kan je in een klein dorpje aan de kust gaan wonen, lang uitslapen, met je kinderen spelen, wat gaan vissen, siesta’s houden en ‘s avonds met je vrienden iets gaan drinken en plezier maken.”