Als mijn reiskoffer destijds had kunnen praten, had het perfect kunnen uitleggen hoe het voelt om alsmaar rondgesleept te worden. En dit was ook precies hoe ik me voelde. Zinloos en doelloos jezelf weer slepen naar kantoor, naar de volgende vergadering, het volgende project.

Ik was niets anders dan een acteur in het toneelspel van de moreel corrupte business wereld. Ik smachtte naar vrijheid. Gewoon weer blij en gelukkig zijn. Ik nam ontslag. Vervolgens hoopte ik een betere baan vinden. Dat lukte niet. Echter, ik vond wel iets anders. Iets dat veel beter en mooier was dan een volgende stap in mijn loopbaan.

In mijn nieuwe boek Path to Sovereignty vertel ik je eerst mijn eigen verhaal: over de vreugde maar ook de pijn. Daarna deel ik hoe je jezelf kunt ontdoen van de diepgewortelde conditionering die jou gevangen houdt in je huidige realiteit. In praktische stappen en oefeningen help ik om je innerlijke kracht terug te vinden, zodat jij echt iets kan doen waar jij achter staat.

Ja, de wereld is heel onzeker geworden. Juist nu hebben we persoonlijk leiderschap nodig. Ik nodig je uit om je eigen innerlijke revolutie te beginnen.

Duik diep in wat je altijd wilde, wie je bent en wie je bedoeld bent om te worden. Bevrijd jezelf van de handboeien van andermans verwachtingen. De omstandigheden zijn rijp. De oplossing is jouw innerlijke revolutie. The time is now. Are you ready?

En de prijs? Die bepaal je helemaal zelf. Zie het als een mooie opwarm oefening voor het boek.

Op het eerste gezicht lijkt het (tijdelijk) ontnemen van je vrijheid een groot offer dat je moet brengen. Je zult alle afspraken van je werk en sociale leven moeten afzeggen. Dat is natuurlijk erg vervelend. Toch kan er ook iets onverwachts en moois gebeuren. Lees hieronder een verslag dat ik vond op Twitter.

Wuhan zit nu al 48 dagen in quarantaine. Ik lees door de berichten van een van mijn contacten daar. Ze zit al wekenlang opgesloten in haar appartementencomplex. Mensen mogen er alleen uit met toestemming van de politie en onder begeleiding. Maar dan komt het:

Citaat van Marc van der Woude via Twitter.

“Our family life has never been better. for SEVEN weeks, we’ve been home together with little outside distraction, forced to reconnect with one another, learn how to communicate better, give each other space, slow down our pace, and be a stronger family than ever before.”

“We’ve learned how to accept help from others. During this time, we’ve HAD to rely on others to show us how to get food and other things we need. People here are so good, and they want to help. It’s satisfying to accept the help.”

“Shopping is so much easier now. It comes straight to our complex, and we just pick it up. Simple.”

“Right now I hear birds outside my window (on the 25th floor). I used to think there weren’t really birds in Wuhan, because you rarely saw them and never heard them. I now know they were just muted and crowded out by the traffic and people. All day long now I hear birds singing.”

“We’ve all been reading so much more than before. I’ve reconnected with lots of old friends. We still work and do school, but all from home and all on flexible hours. It is not perfect, but it is fairly productive and good.”

“Because of this quarantine, we have bonded with and supported each other in ways that I’ve never experienced in 9 years of living here.”

Wat zou jij doen?

Ik vind dit een prachtig verhaal. Die externe vrijheid heeft plaatsgemaakt voor interne vrijheid. Vrijheid van geest. Tijd en ruimte om na te denken. En om te zijn. Gewoon, te zijn, niets meer en niets minder. Vanuit die rust en vrijheid kun je een start maken voor een nieuw leven.

Ik heb de afgelopen dagen al een aantal mensen gehoord die vertelden dat ze stiekem zo’n quarantaine situatie wel zouden verwelkomen (aannamende dat ze het virus niet hebben). Wat zou jij doen als je twee weken thuis moest blijven?

Laat het weten in de comments.

Foto blij thuis via Shutterstock

Ik wil je introduceren aan een kennis van mij.

Ze is getrouwd, twee kinderen, een part-time baan en in de gelukkige situatie financieel vrij te zijn. Dit betekent dat zij eigenlijk niet hoeft te werken. De opbrengsten van haar aandelenvermogen zijn ruimschoots voldoende om in levensonderhoud te kunnen voorzien. En dat is nog niet alles. Manlief, met full-time baan, is zelf óóḱ financieel vrij! Hij hoeft dus ook nooit meer te werken. En dat zijn ze beide al lange tijd. Dubbel bingo!

Jaloersmakend, is het niet? Toch is er iets bijzonders aan de hand.

Hij zit in een burnout. Hij heeft teveel stress op het werk. En is al een paar keer eerder uitgevallen door burnouts. Hij heeft problemen met de baas. De werksfeer is slecht en er mankeert van alles aan de bedrijfsvoering.

En nu zit hij zielig thuis, te wachten totdat ie zich net weer ietsjes beter voelt om weer aan de slag te gaan.

Drie keer raden wat mijn advies was!

Met zo’n duidelijk verhaal en een no-brainer oplossing voor je neus… Er staat WERKELIJK NIETS in de weg om het leven radicaal te verbeteren.

En dan toch niet. Ontslag nemen is blijkbaar geen optie!

De enige zekerheid die hij heeft met die baan is dat hij er doodongelukkig van werd.
Het heeft impact op zijn mentale gezondheid.
Het heeft impact op zijn fysieke gezondheid.
Het gezinsleven lijdt er onder.

“Ja maar…”, was het antwoord, “het is heel lastig om banen te vinden in zijn vakgebied.”

Het fascineert me. Er is geen reden om zo door te gaan. Toch houdt iets hem tegen. En misschien nog fascinerender: dit is geen unieke situatie!

Wat stopt ons?

Er zijn drie zaken die mensen tegenhouden om de stap te zetten:

1. Angst voor het onbekende. Elke verandering brengt onzekerheden met zich mee. Zelfs als de onzekerheden gedekt zijn, kan de turbulentie van verandering te heftig zijn voor mensen.

2. De sociale verplichting iets te moeten doen. Het wordt verwacht dat je bijdraagt aan de samenleving. Maar sommige bijdrages kosten de samenleving uiteindelijk veel meer dan dat het oplevert, zoals in bovenstaande geval.

3. Niet weten wat te doen. Veel mensen verlenen hun identiteit aan wat ze doen. Op de vraag “Wie ben je?” zullen ze antwoorden met hun functie. Als wie je écht bent niet meer te rijmen valt met je functie, dan moet je een nieuwe functie kiezen. Je zult moeten kijken in welk nieuw hokje je past.

En daar knelt iets. Jij bent veel meer dan een hokje. Jouw connectie met je unieke zelf zorgt voor een belemmering om iets te vinden wat bij jou past. Alles past en tegelijkertijd ook weer helemaal niet.

Het gevolg hiervan is inactie. Je blijft zitten waar je zit, omdat je simpelweg geen andere mogelijkheid ziet.

De keuze

Het grote onderliggende probleem is de verwachting dat het in één keer goed moet zijn. Dat is het niet. Het is een verandering. Je ondergaat een proces dat tijd nodig heeft.

De échte keuze is dus niet of je ontslag neemt of niet. De grote vraag is of je de verantwoordelijkheid neemt voor je keuze, waarbij niet kiezen ook een keuze is.

Wat houdt jou tegen? Kies je voor het pad van verandering of berust je je in de situatie?

Foto financieel vrij via Shutterstock

Ook als ik aan hem vroeg of hij mee ging lunchen, antwoordde hij altijd met een onduidelijk “Nee, dank je”. Ook in de lunchpauze bleef John onafgebroken in contact met zijn scherm, zonder te eten.

Op een dag was er een grote staking bij de metro. Ik kon niet meer thuis komen. Tot mijn geluk bood John aan om mij naar het centrum te brengen, dan hoefde ik nog maar een stukje te lopen. In de auto keuvelden we wat, maar het stelde niet veel voor. Eenmaal in het centrum, vertelde John dat hij nog even naar zijn oude studentenkroeg ging. Of ik meeging nog een biertje te drinken. “Nou eentje dan”, ik had toch geen plannen die avond. We liepen de kroeg binnen.

Daar begon de metamorphose! Mijn stille collega bestond niet meer. Hij was terstond Koning John geworden. Vanuit het hele pand kwamen mensen aanrennen om hem te begroeten. “Jongens, John is er!”. Iedereen kende John. John was ineens stoer, charismatisch, breeduit lachend en praatzaam. Er stond gelijk een kring aan mensen om hem heen. Ook ik kreeg gelijk aandacht: de koning had een vreemdeling meegenomen, dus dat moet wel een gave gast zijn. Wat een feest. Mijn voornemen om er “slechts eentje te doen” sneuvelde direct.

Ik kan me niet veel meer herinneren van die avond. Ik weet nog wel dat ik twee vechtende dames zag. De koning was aan het double daten en dat kwam toen aan het licht. De koning zelve lachte er naar en was inmiddels allang in gesprek met aan andere dame.

4 uur ‘s ochtends kwam ik thuis. Om half negen verscheen ik weer op het werk. Ik was gesloopt. Met waterige ogen en onrustige maag tuurde ik verloren naar mijn scherm. Een collega begroette me. Met moeite mompelde ik zacht “mogge” terug. Ze wilde een praatje maken, maar ik gaf te kennen erg druk te zijn. Ben ook niet gaan lunchen die dag…

Bovenstaand verhaal is een leuke anekdote van een twintiger. John leidde een dubbelleven. Er zijn veel potentiële ontslagnemers die ook een dubbelleven leiden, maar dan veel serieuzer.

Ik heb het hier over de mensen die allang mentaal ontslag genomen hebben. Ze verschijnen op hun werk en doen wat ze gevraagd wordt. Maar hun ware zelf is niet aanwezig. Die leeft op buiten werktijden.

Vrije tijd wordt gebruikt om te kijken naar andere banen, sollicitatiegesprekken of het opstarten van een eigen bedrijf.

Op zich is er niets mis mee. Bijna iedereen is hier wel eens geweest. Als je op zoek bent naar een andere baan, dan krijgt je werkgever dat pas te horen als de baan gevonden is. Je doet er alles aan het bestaan van jouw andere realiteit zo veel mogelijk te verbergen.

Laat hoorde ik een aspirant ondernemer zuchten: “Ik pleeg toch zeker geen financiële suicide!” Ze wilde wachten tot haar business-on-the-side, waar niemand iets van mocht weten, genoeg gegroeid was om de stap te maken. En ze wacht al best lang. De angst regeert.

Ik ben geen voorstander van een dubbelleven. Het kost namelijk zo verschrikkelijk veel energie! Je worstelt tussen twee waarheden. Hoe meer je manifesteert in je nieuwe wereld, hoe groter het contrast met de oude wereld die je wilt verlaten.

Daarom is het belangrijk om een gegeven moment door te pakken. Op een gegeven moment bereik je de limiet. Je merkt dat je steken laat vallen op beide fronten en langzaam storten de twee werelden in elkaar! En waar sta jij dan?

Je moet echt vechten voor jouw bevrijding, jouw nieuwe plan. Het zal niet smooth zijn. Verwacht geen gespreid bedje. En dat wil je toch ook niet meer! Je hebt genoeg sh#t meegemaakt. Zo langer doorgaan is GEEN optie. Op een gegeven moment moet je persoonlijk leiderschap tonen.

Spannend? Ja natuurlijk! Wil je daar hulp bij? Stuur me een berichtje. Samen maken we een persoonlijk plan voor jouw nieuwe leven. Bij voldoende animo organiseer ik een Mastermind groep. Je anonimiteit blijft gewaarborgd. Wacht niet langer. Jouw wereld wacht op jou!

Foto dubbelleven en masker via Shutterstock

Een e-reader biedt uitkomst en die heb ik dan ook sinds kort. Ideaal voor mijn vakantie! Ik heb uit enthousiasme een epub bestand gemaakt met een selectie van eerder verschenen blogartikelen. Zo kun je op je vakantie je klaarstomen om direct na de vakantie stoere stappen te zetten. Veel leesplezier!

Download nu

Open of download hier direct de ePub
Open of download hier direct de PDF

Geen e-reader?

Geen probleem! Hier heb je een mijn leestips voor de zomer: overzicht van leuke blogs.