Auteur: Bertil Schaart

  • Mijn boek is uit!

    Hoera! Mijn boek is eindelijk uit. Het heeft even geduurd maar het is uiteindelijk allemaal gelukt. Mijn boek Neem ontslag! – Je laatste honderd dagen is te bestellen bij de boekhandel en de diverse online boekwinkels.

    Het boek Neem ontslag! – Je laatste honderd dagen laat je zien dat ontslag nemen juist wel een optie is en misschien wel eens de oplossing voor jou. De angst van het ontslagnemen verdwijnt door je te richten op een wereld vol nieuwe mogelijkheden. In een periode van honderd dagen word je geinspireerd om een hele belangrijke beslissing te maken die je leven gaat veranderen.

    Het is nu te bestellen bij de boekhandel en de diverse online boekwinkels voor de adviesprijs van 16,95 euro.

    Het is trouwens overweldigend bij hoeveel online boekwinkels je het nu al kan bestellen. Hier een kleine greep:

    – Bol.com
    – Nnbh.com
    – Boek Plus
    – Boektiekje
    – Literatuurplein
    – Centralpoint
    – Free Musketeers
    – AKO

    Over een paar dagen post ik hoe ik het boek geschreven heb en welke stappen ik heb doorlopen om het uit te geven.

     

    Recensies
    Boekentip van Marie Claire
    Coaching aan den Rijn
    Boekentip en recensie van Stichting Werklust

    Reacties van lezers:
    – “Ik heb je boek uit en word er helemaal enthousiast van!”
    – “Thanks voor je inspiratie, ik ga het ook gewoon doen!“

  • De 5 grootste risico’s van het werknemer zijn

    De 5 grootste risico’s van het werknemer zijn

    Toen ik ontslag nam, werd ik gewaarschuwd voor alle risico’s. Ik had geen nieuwe baan waar ik naar toe kon. Velen vonden het een moedige zet, sommigen vonden het een domme zet. Er was een ding duidelijk voor mij: zo doorgaan is geen optie. In de tijd die volgde heb ik inderdaad vele risico’s gezien. En ik ben daar erg van geschrokken…

    Maar het ging me niet om de risico’s van het ondernemerschap. Ik begon juist andere risico’s te zien. De risico’s die ik zou zijn tegengekomen als ik door was blijven werken en geen ontslag had genomen!

     
    1. Het risico van (gebrek aan) zekerheid
    De veiligheid van het hebben van een baan bestaat allang niet meer. Een bedrijf in financiele moeilijkheden zal moeten snijden in de kosten en veelal wordt er dan gekort op de personeelskosten.

    In 2008 hebben we al gezien dat ogenschijnlijk gezonde bedrijven binnen de kortste keren ineens in de problemen komen en over de kop gaan. En als je het economische nieuws goed in de gaten houdt, zal je veel geluiden horen over een nieuwe crisis.

    Heb je je eigen bedrijf, dan heb je uiteraard ook last van zo’n crisis. Maar in ieder geval ben je dan beter voorbereid, want ook in goede tijden ben je altijd op zoek naar nieuwe klanten. Je staat zelf aan het roer en je kan anticiperen op wat komen gaat.

    2. Je leert niets meer bij
    Als werknemer krijg je een baan omdat je tijdens je studie iets geleerd hebt wat interessant is voor je werkgever. Als je iets nieuws wilt leren, dan zal je je werkgever moeten overtuigen dat dit een interessante propositie is.

    Werk je voor jezelf dan leer je elke dag, En je moet wel, want jij bent 100% verantwoordelijk voor de resultaten. Het ondernemerschap is een snelle (en harde) leerschool. Je zult zien dat hoe meer je leert, hoe makkelijker het wordt nieuwe dingen op te pakken.

    3. Het risico van een vast plafond
    Als werknemer maakt het in feite niet uit of je hard werkt of niet. Je maandelijkse salaris is vast en wordt vaak slechts een keer per jaar bijgesteld, met de inflatie als leidraad. Je zit onder een plafond waar je waarschijnlijk nooit doorheen groeit.
    Als je voor jezelf begint, dan zijn de mogelijkheden om inkomen te genereren eindeloos. Alles wat je produceert kan je op verschillende manieren en vormen weer verkopen. Tevens kan je gaan denken aan het genereren van een passief inkomen.

    4. Het risico van jouw zwakke punten
    Als werknemer word je jaarlijks beoordeeld op je zwakke punten. Waarschijnlijk geven je collega’s je feedback op aspecten waar je op moet verbeteren. Vervolgens moet je een opleiding volgen die pogen om je zwakheden naar een normaal niveau te brengen.

    Maar er wordt helemaal niet gekeken waar je nu goed in bent. Als je ergens goed in bent, en je vindt het leuk, dan moet je je daar juist in verdiepen om nog beter te worden. Alleen dan kan je echt toegevoegde waarde creeren.

    Als je voor jezelf werkt, dan focus je juist op je sterke punten. Je zwakke punten besteed je uit aan mensen die daar wel goed in zijn.

    5. Het risico van een negatieve werkomgeving
    Veel kantoren moedigen creatief denken niet aan. Als veel werknemers negatief zijn, dan is het lastig om goed je werk te doen.

    Je moet juist in een positieve omgeving zijn en creatief kunnen denken om productief te zijn. Werk je voor jezelf, dan bepaal jij zelf ook de sfeer. Het is in het begin wel wennen, want je kan niemand anders meer de schuld geven. Maar als jij eenmaal de juiste setting hebt gevonden, dan zul je zien dat heel veel dingen vanzelf gaan.

    Zie jij nog meer risico’s van het werknemerschap? Vertel ze in de comments hieronder.

  • Ontslagrecht of recht op ontslag?

    De Tweede Kamer gaat vanmiddag flink in debat over het ontslagrecht. Het Ministerie van Sociale Zaken en de vakbonden zijn het namelijk niet eens over de wetgeving voor het vervangen van vaste medewerkers door flexwerkers.

    Dit stuk komt uit het Financieele Dagblad:

    Vakcentrale FNV zegt ten minste één klacht per dag te krijgen over werkgevers die vaste werknemers ontslaan en daarna personeel met een flexibel contract inhuren. Soms zijn het dezelfde vaste krachten die ontslag krijgen en even later via een uitzend- of zzp-constructie weer worden aangenomen. [..] Ook wordt vaste werknemers gevraagd flexwerkers in te werken, alvorens zij zelf de laan uit worden gestuurd.

    Er is een trend waar te nemen. Er komen steeds meer ZZP-ers op de markt. Voor velen is de enorme drang naar vrijheid en eigen verantwoordelijkheid de trigger om als zelfstandige aan de slag te gaan.

    Daarnaast wil ook het bedrijfsleven veel flexibeler om kunnen gaan met werkkrachten. De zekerheid van een vaste baan kan het bedrijfsleven allang niet meer bieden. Via omwegen zoals hierboven beschreven proberen bedrijven die flexibiliteit toch te realiseren.

    We leven in een nieuwe tijd. Er is een groeiende behoefte aan vrijheid en flexibiliteit, zowel bij individuen als bij bedrijven. De huidige werkgever-werknemer relatie is niet meer van deze tijd. In plaats van deze huidige hierarchische organisatie structuur gaan we steeds meer naar een netwerk structuur. In dit netwerk bepaalt iedereen voor zichzelf met wie hij gelinked is, met wie en voor wie hij werkt.

    In plaats van ons te richten op het ontslagrecht, vind ik het belangrijker dat ieder voor zich eens kijkt naar zijn of haar recht op ontslag… of in andere woorden… recht op een beter leven. Het begint bij jezelf.

    Foto River Beach

     

  • Krijg jij nog pensioen?

    Krijg jij nog pensioen?

    Geloof jij nog dat jouw pensioenfonds je zal ondersteunen na je 67e?

    Een paar weken geleden volgde ik in Delft een lezing van Willem Middelkoop. Willem doet actief onderzoek naar ons financiele systeem en heeft de kredietcrisis van 2008 voorspeld. Hij heeft een  tegendraadse visie en is uitgesproken pessimistisch over de Amerikaanse dollar en daardoor ook negatief over financiele instellingen, zoals pensioenfondsen.
    Ik volg de ontwikkelingen in de financiële wereld al een paar jaar…en ik deel zijn pessimisme.

    Veel Nederlandse pensioenfondsen hebben nu al aangegeven niet aan hun verplichtingen te kunnen voldoen in de toekomst. En dat is niet geheel onlogisch. Een rendement van 7 a 8 procent realiseren in een economie die hooguit 1% groeit per jaar is, op zijn zachts gezegd, nogal ‘uitdagend’.

    Een tijdje geleden kwam aan het licht dat, in vergelijking met andere landen, Nederlandse pensioenfondsen zo’n 800 miljard euro waren misgelopen door verkeerde beleggingen. En het nieuws stapelt zich op, terwijl de overheid het probleem lijkt te negeren.

    Sommige mensen die ik spreek geloven niet meer dat ze ooit nog iets van pensioen krijgen. En deze gedachte is niet eens zo vreemd. Wat wel vreemd is, is dat deze mensen elke maand braaf een deel van hun salaris afdragen aan het pensioenfonds… met het excuus dat ze dat verplicht zijn!

    Of je dat echt verplicht bent weet ik niet. Wat ik wel weet is dat je als zelfstandige of ondernemer zelf je pensioen moet regelen. En dat kan op een hele boel manieren, waardoor je in mijn optiek een stuk zekerder kan zijn van een mooie toekomst.
    Wat denk jij? Is het beter om je eigen pensioen te regelen?

     

    foto: maiqui maiqui
  • Marianne: Career Content in een Ander Continent!

    Marianne: Career Content in een Ander Continent!

    Hoe ontslag nemen kan leiden tot een verhuizing naar de andere kant van de aardbol.

    Wonen in het buitenland stond al lang op mijn ‘dromenlijstje’. Ook mijn levenspartner zag het wel zitten en snakte net als ik naar meer natuur dan beton om zich heen. Hoewel randstaddrukte in de vorm van mensen, verkeers- en buurtgeluiden, files etc. meespeelde en het makkerlijker maakte om de knoop door te hakken, was de èchte reden een verlangen naar verandering, nieuwe dingen leren en grenzen verkennen (letterlijk en figuurlijk).

    We wilden ons (weer) verbinden met (een wildere) natuur: oneindige uitzichten, variatie van landschappen, onbekende dieren, strakblauwe hemels en frisse lucht! Australië had ik jaren daarvoor in mijn hart gesloten tijdens verschillende vakanties dus de keuze van emigratieland was niet moeilijk.

    Nou vraag je je misschien af, wat is de link met ‘Neem Ontslag?’. Mijn emigratie begon niet met ons vertrek op Schiphol maar met het vertrek bij een organisatie in Amsterdam waar ik al 16 jaar in loondienst was. Toen ik in 2004 mijn studie tot communicatie trainer/coach voltooide (in combinatie met een 4 daagse werkweek) besloot ik het jaar daarop ontslag te nemen om mijn eigen coachingspraktijk te beginnen. Een enorme stap na het gespreide werknemer’s bedje waar ik al die jaren was ingedoken. Het viel niet mee. Daar zat ik dan alleen achter mijn burootje, plannen te verzinnen om klanten te werven. Dat hield ik een half jaar vol en besloot een part-time baan te zoeken om mijn praktijk draaiende te houden en mezelf meer tijd te gunnen als zelfstandige. Ik vond een PR baan voor 20 uur om de hoek, uitstekend te combineren met mijn coachingspraktijk!

    Toch kreeg ik ook daar na 3 jaar de kriebels en voelde dat ik Amsterdam en Nederland uit wilde. Dit verlangen kreeg emigratievormen en we begonnen het proces van visumaanvraag. Wat bleek: van mijn 20-jarige carrière stond alleen mijn laatste PR functie op de lijst van gewilde beroepen in de Australian Capital Territory (de staat waar de Australische hoofdstad Canberra is gevestigd)! Na 9 maanden formulieren invullen, documenten verzamelen, medische keuringen en Engelse taaltesten werd ons visum toegekend. Nu alleen nog ons huis verkopen. Het liep niet storm bij de huizenverkoop vanwege de Global Financial Crisis, tja je hebt maar één koper nodig natuurlijk. Na 7 weken was verkocht! Meant to be…. of niet soms?

    Na afscheid van familie en vrienden vertrokken we op 6 maart 2010. Canberra was ons onbekend maar we waren blij verrast met deze ‘bush capital’ (350.000 inwoners) met veel rustige, groene wijken omringd door prachtige Nationale Natuurparken. We vonden na 2 weken een knus huurhuis met enorme tuin en na 5 maanden een baan.

    Nu zijn we een jaar verder en terugkijkend zijn we blij met onze sprong en genieten we dagelijks van onze nieuwe (werk) omgeving en ‘outdoor’ levensstijl. Met allebei een part-time baan, plus mijn eigen energy healing praktijk (www.canberrahealing.com.au), zijn we volledig (career) content in een nieuwe continent!

  • Be your WILD Self!

    Veel nieuwe ondernemers hebben een sterke wens om iets goeds te doen voor deze wereld, maar beschikken niet over de juiste methode om dat waar te maken. Ze spenderen veel tijd met klantenwerving zonder dat het resultaten oplevert.

    Blanca Vergara, the ‘Be Your WILD Self’ authority, heeft het geheim om deze situatie compleet te veranderen.Vanuit haar eigen ervaring spreekt ze “The key to success is to truly be your authentic self”. Ze heeft haar eigen methode –LEAP!- ontwikkeld, waarmee ze in staat was om haar eigen bedrijf volledig te transformeren.

    “The cornerstone of business brilliance is owning your own life purpose,” zegt Blanca. “All tactical and technical efforts are fruitless without the resonance that just authenticity provides.”

    Haar webinar “Own What You Were Born To Do and Stand Apart From The Crowd” is gratis maar met een beperkte beschikbaarheid. Deelnemers zullen leren welke nieuwe mindset ze moeten hebben om een doorbraak te realiseren. De webinar is online en kan vanuit thuis op het scherm gevolgd worden.

    Donderdag 17 maart, om 20:00 uur. Meld je hier aan.

    Update: recording van de webinar is te vinden op deze link.

  • Danielle: Extra (ver)zetje

    Danielle: Extra (ver)zetje

    Wij waren een gezin, waarvan beide ouders vier of zelfs vijf dagen werkten. Onze dochter zat vier dagen op de kinderdagopvang. Dat is veel, maar wij zagen dat ze enorm genoot van alle kindjes om haar heen. Mijn echtgenoot nam toen ze twee jaar oud was ouderschapsverlof op, zodat onze dochter één dag extra thuis kon zijn. Deze periode van een jaar heeft mijn echtgenoot heel erg leuk gevonden. Je kon onze dochter zien veranderen in een nog vrolijker meisje. Toen begon het bij mij te knagen….
    ik wilde mijn werkgever vragen of ik vanaf september een jaar met sabbatical mocht. Alleen zag ik in mijn contract niets over deze mogelijkheid. Sterker nog, als je minder dan vier dagen wilde gaan werken kon je een gerechtelijke procedure starten.

    Uiteindelijk nam ik een tussenbeslissing door 100% ouderschapsverlof aan te vragen (wat ze niet konden weigeren), waardoor ik een jaar lang twee dagen per week aan het werk zou gaan.
    Al snel bleek dat ze deze optie totaal niet zagen zitten en er werd mij dan ook nog in hetzelfde gesprek ‘outplacement’ aangeboden. Iets waar ik totaal niet op zat te wachten. Een gering aanbod van banen voor twee dagen per week deed mij beseffen dat dit aanbod niet in mijn voordeel zou zijn.

    De volgende dag kwam ik terug op hun voorstel. Het extra zetje dat ik – blijkbaar – nodig had was een ‘vergoeding’ ter hoogte van het bedrag aangaande het ‘outplacement’ traject. Als dat nog niet genoeg was mocht ik na een opzegtermijn van drie weken weg!

    Toegegeven dat ik dus flink wat hulp heb gekregen om ontslag te nemen, was het een Eureka gevoel toen ik mijn ontslagbrief aan mijn werkgever overhandigde. Ik had voor mijn gevoel net op tijd aan de bel getrokken, anders was ik wellicht met een burn-out in de ziektewet terecht gekomen.

    De eerste ‘vrije’ maanden waren wat onwerkelijk en ik kon met moeite van het mooie weer genieten. Langzaam aan kwam het besef dat dit de mooiste tijd is om volledig verantwoordelijk te zijn voor de opvoeding van je kind.
    We stapten regelmatig op de fiets naar Scheveningen om daar op het strand te spelen, bij een strandtentje wat drinken en trampoline springen. Je krijgt een totaal andere invulling van je dagen en na een aantal maanden vroeg ik me af hoe ik de opvoeding ooit met werk heb kunnen combineren.

    Mijn inmiddels 3½ jarige dochtertje heeft net als ik genoten van alles wat we samen hebben ondernomen. Ook heeft ze veel sprongen gemaakt, zoals zindelijk worden, niet meer slapen tussen de middag, slapen in een groot bed en een duidelijk gesprek voeren. Zo leuk om te zien hoe trots ze is op wat ze heeft bereikt. Ik kan deze periode van het leven van je kind iedere moeder en/of vader aanraden.

    Ondertussen ben ik weer langzaam aan het zoeken naar werk. Niet meer voor tweeëndertig uur, maar maximaal vierentwintig. Het liefst werk ik tijdens schooluren, zodat ik dadelijk onze dochter kan brengen en halen en geen gebruik hoef te maken van buitenschoolse opvang.

    Het is grappig om te zien hoe ik zelf veranderd ben. Altijd schreeuwde ik dat ik nooit een hele week thuis zou kunnen zitten met onze dochter. Wat een verkeerde gedachte was dat. Ik zou niet anders willen, maar financieel gezien moet ik nu wel weer een aantal uur per week gaan werken.
    Da’s jammer.

  • Gat in je CV?

    Gat in je CV?

    Een paar jaar geleden sprak ik met vrienden over mijn idee om ontslag te nemen. Ik had geen nieuwe baan in het vooruitzicht. Sterker nog, ik had niet eens een plan wat ik wilde doen. “Ben je dan niet bang voor het gat in je C.V.?” vroeg er een. Een ander maakte zich ook zorgen: “Maar hoe ga je die tijd dat je niets doet uitleggen tijdens een sollicitatie gesprek?” Dit waren uitstekende vragen waar ik een heel simpel antwoord op had.

    “Ik ben niet bang voor het gat in mijn CV, ik ben bang voor het gat in mijn leven.” Elke dag langer zo doorgaan was een dag die ik niet aan mijzelf kon uitleggen. Elke dag langer was een verloren dag, die ik nooit meer terug zou krijgen. Zelfs het uitstekende salaris en de secundaire arbeidsvoorwaarden konden daar niets tegenover stellen.

    Mijn huidige werkgever heeft trouwens geen enkele moeite met een gat in mijn CV. Al waren het er honderd! Mijn baas begrijpt waarom ik die tijd nodig had. Sterker nog, hij ziet die tijd als een investering in zijn bedrijf. Het is een fijne man, die baas van mij. Ik ken hem trouwens al heel lang… en het grappige is dat hij dezelfde voor- en achternaam heeft. Hij woont ook nog eens op hetzelfde adres! Ik zie hem elke ochtend als ik voor de spiegel sta…

    Hoe staat het met jou? Als je niet blij bent op je werk, wat doe je dan? Ben je bang dat iemand je afwijst vanwege een gat in je CV? Of wijs je jezelf liever af en accepteer je een gat in je leven?

  • Patricia: Ik besefte dat ik moest kiezen

    Patricia: Ik besefte dat ik moest kiezen

    Zoveel verhalen over banen die te stressvol of gewoon niet leuk waren, vervelende bazen, verveling op het werk. Geen wonder dat er zoveel mensen ontslag nemen en de stap wagen naar hun eigen vrijheid! Mijn verhaal is anders. (meer…)

  • Binnenkort: Neem Ontslag! het boek

    boek Neem Ontslag!“Ik ben te goed voor deze baan.”
    “Mijn kwaliteiten worden hier niet benut.”
    “Ik ben het niet eens met de normen en waarden van mijn bedrijf of bedrijfstak.”
    “Ik kom geen stap verder in deze baan.”
    “Het werk wat ik doe heeft geen enkele toegevoegde waarde.”
    “Ik weet niet meer wat ik wil in mijn carrière.” (meer…)

  • “Staat goed op je CV!”

    “Staat goed op je CV!”

    Het curriculum vitae. Wat is dat nu eigenlijk? In feite is het niet meer dan een A4-tje (of 2). Toch laten we ons aardig gek maken door dat papiertje. Dagen lang zitten we ons CV te herschrijven, ervaringen anders te verwoorden en de laatste business kreten toe te voegen. Soms gaan mensen erg ver in de interpretatie van hun impact en soms worden ze zo wanhopig dat ze keiharde leugens opschrijven. (meer…)

  • Een vaste baan is helemaal niet zo vast

    Een vaste baan is helemaal niet zo vast

    Veel mensen kiezen er voor om in loondienst te werken vanwege de zekerheid. Je bent dan gegarandeerd van een vast inkomen. Vooral nu in deze huidige economie is dat erg belangrijk blijkbaar. Maar hoeveel zekerheid heb je nu echt met een vaste baan?

    In de laatste maand alleen al zijn er in mijn vrienden- en kennissenkring vier mensen ontslagen die een vaste baan hadden. Ze werkten bij verschillende bedrijven en zijn er allemaal ‘goed’ vanaf gekomen, omdat ze een aantal maanden salaris hebben meegekregen.

    Daarnaast ken ik ook veel mensen die een ‘vaste  baan’ hebben met een jaarcontract. Dat betekent dat je aan het eind van het jaar gewoon weer op straat kunt staan. Kan je dat dan nog een vaste baan noemen? Ik ken freelancers die langer bij een klant zitten dan dat!

    Zorg daarom dat je tijdig anticipeert op wat komen gaat. Doe aan risicospreiding en zet niet al je geld in op één paard; het volledig afhankelijk zijn van je baan.

    De beste manier om daarmee te beginnen? Neem ontslag!