Blog

  • Terug naar kantoor: arbeidsconflict!

    Terug naar kantoor: arbeidsconflict!

    Zoals het spreekwoord al zegt: Uit het oog, uit het hart. Nu veel werknemers zijn lange tijd niet op kantoor zijn geweest, wordt langzaamaan iedereen weer welkom geheten, enkele schokkende uitzonderingen daargelaten. Maar, en ik weet niet of dit ook een spreekwoord is, maar het geldt net zo goed: verandering van omgeving doet veranderen.

    Na een periode van aanpassing en gewenning zijn veel werknemers tot de ontdekking gekomen dat het thuiswerken ook voordelen heeft. Je bent thuis met je gezin, je hebt geen reistijd, je hoeft je niet (overdreven) netjes te kleden, etc.

    Ik was benieuwd hoe men de terugkomst op kantoor zou ervaren. Daar heb ik antwoord op gekregen inmiddels. Het aantal arbeidsconflicten is gestegen. Zie het artikel van RTL Nieuws hieronder.

    Interpolis: veel arbeidsconflicten over terugkeer naar kantoor

    Het aantal arbeidsconflicten is dit jaar flink gestegen. Dat meldt Interpolis op basis van zijn maandelijkse Bedrijvenmonitor. Volgens de verzekeraar ontstaan er veel conflicten over de terugkeer naar kantoor omdat thuiswerken straks mogelijk niet meer de norm is.

    “We zien dat er veel arbeidsconflicten ontstaan over het wijzigen van de arbeidsvoorwaarden zoals het veranderen van de werkomgeving, het aanpassen van de leaseregeling, of het veranderen van roosters”, zo licht Interpolis de stijging toe. De verzekeraar raadt werkgevers aan in gesprek te gaan met hun personeel en duidelijke afspraken te maken waar iedereen zich prettig bij voelt. “Dit kan vervelende conflicten of zelfs vertrek van een medewerker voorkomen.”

    Werknemers mondiger

    Het aantal arbeidsconflicten is volgens Interpolis met 17 procent gestegen ten opzichte van 2019, het jaar voor de coronapandemie. Het aantal ontslagen daalde juist met bijna een vijfde. Volgens de verzekeraar lijken werknemers te profiteren van de krapte op de arbeidsmarkt. Daardoor zijn ze mondiger tegenover hun werkgevers. Bron: https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5253812/15-meter-festivals-maatregelen-corona-buitenland-reizen-liveblog

    Photo: Uday Mittal

  • Leaseplan of toekomstplan?

    Leaseplan of toekomstplan?

    Vorige week kondigde Leaseplan, als eerste bedrijf met een hoofdkantoor in Nederland, aan dat vaccinatie tegen het coronavirus verplicht wordt voor personeel dat op kantoor wil werken. Zodra het thuiswerken niet meer hoeft, worden de medewerkers op kantoor verwacht en is thuiswerken niet meer toegestaan. Ongevaccineerde personeelsleden mogen dan dus meer niet naar kantoor komen.

    Het is een fascinerende ontwikkeling dat voor nogal wat commotie veroorzaakt. Inmiddels heeft ook de Nederlandse tak van Netflix een zelfde maatregel getroffen voor haar personeel in Amsterdam Zuid. Het zal me niets verbazen als meer bedrijven volgen.

    Ik oordeel niet over de beweegredenen van mensen over het wel of niet nemen van een vaccinatie. We zijn meer dan anderhalf jaar verder. Iedereen heeft de kans gehad om er goed en wel over na te denken. Beide opties dragen risico’s. Echter, als de werkgever nu voor jou gaat kiezen dan wordt de situatie ineens heel interessant!

    Er worden nieuwe afwegingsfactoren, buiten die van gezondheid, in de weegschaal gelegd. Je zult dus opnieuw moeten oordelen (voor zover je dat van toepassing vindt op jezelf natuurlijk). Echter, dat hoeft alleen maar als je ook toestaat dat je werkgever zich überhaupt hier mee bemoeit. Vind je het acceptabel dat de levenskeuzes voor jou en/of je collega’s ingevuld worden?

    Toch een goede actie van Leaseplan!

    Uiteraard, de actie van Leaseplan vind ik verwerpelijk. Juridisch gezien mag het blijkbaar niet eens. Leaseplan, het bedrijf dat in 2008 als eerste in de rij stond om een garantieregeling van de staat aan te vragen t.w.v. 1,6 miljard euro, doet echter wel iets heel waardevols hier. Het bedrijf stelt het zo open en duidelijk aan haar werknemers: je doet er niet toe.

    En dan komt de keuze uiteindelijk toch weer bij de werknemer terecht. Vind jij dat je er wél er toe doet? Dan moet je een keuze maken tussen Comfort en Principe.

    Speciaal voor mensen die in dergelijk dilemma met hun werk- of opdrachtgever komen of dreigen te komen ben ik bezig met een nieuwe programma: Nieuwe Toekomst!

    (Geforceerd) opnieuw beginnen? Een nieuwe kans! Iets voor jou?

    Photo by Obi Onyeador on Unsplash

  • De keuze achter je keuze

    De keuze achter je keuze

    Waar kies je nu echt voor?

    Afgelopen jaar is de maatschappij nog verder verdeeld geraakt. Naast de ‘traditionele’ verwerpelijke scheidingen tussen inkomensgroepen, etniciteit, opleidingsniveau en andere, is er een nieuwe scheiding gekomen. Net zo verkeerd, maar wel van andere aard.

    De bestaande sociale scheidslijnen zijn vooral gericht op ‘wat is’. Aan welke kant van de scheiding je ook staat, het is een gegeven. Je kunt er weinig aan doen. In ieder geval niet op korte termijn. Jouw positie hierin is veelal bepaald door je ouders en het is maar de vraag of die er zelf iets aan hadden kunnen doen.

    De nieuwe scheiding heeft niet te maken met ‘wat is’ maar vooral met wat je denkt. Of sterker nog, het heeft ook niets meer met denken te maken. Het heeft met vinden te maken. Een binaire mening. Of je vindt het goed, of je vindt het verkeerd. Net als bij computers, een 0 of een 1.

    De schuld voor het ontstaan van deze polarisatie wordt gelegd bij nepnieuws. Main stream media beschuldigt de alternatieve media van het verspreiden van nepnieuws en daarmee de uiteendrijving. Alternatieve media beschuldigt op haar beurt main stream van hetzelfde.

    De waarheid, als die er überhaupt al is, ligt heel ergens anders. Ten eerste er is niet zoiets als één main stream media en er is zeker ook niet zoiets als één alternatieve media. Overigens is voor de eerste wel een interessant onderbouwd tegenargument te maken, maar dat parkeer ik hier omwille van dit artikel.

    Ten tweede, de keuze is helemaal niet zo binair. Het is een beetje een dooddoener, maar de waarheid zou zomaar eens ergens in het midden kunnen liggen.

    Toch is dit eigenlijk allemaal irrelevant. Om te begrijpen waarom mensen een bepaalde keuze maken, moet je kijken niet alleen kijken naar de keuze zelf, maar vooral naar de keuze achter de keuze.

    Laat me dit toelichten.

    Veiligheid versus Vrijheid

    Uiteindelijk zit er achter elke polarisatie de strijd tussen veiligheid en vrijheid. Stel, je bent opgegroeid in een omgeving waar je behoefte had aan veiligheid. Als je die naar jouw belevenis niet voldoende ontvangen hebt, dan kijk je nu vooral naar anderen (overheden) om die veiligheid voor je te verschaffen of te waarborgen. Daarin zit je angst.

    Daar tegenovergesteld, stel dat je opgegroeid bent in een omgeving waar anderen dingen van je afpakken of je restricties oplegden, zal je nu vaker kiezen voor vrijheid. Ook hier is angst de grote drijfveer.

    Sommige mensen vinden dat veiligheid een stuk vrijheid mag kosten en voor anderen is het juist dat vrijheid een stuk veiligheid mag kosten. In beide gevallen ligt het wegnemen van angst ten grondslag aan de keuze achter de keuze. En in beide gevallen hangt er een prijskaartje aan.

    Ontslag nemen wordt vaak geassocieerd met kiezen voor vrijheid. Het tegenovergestelde is net zo waar: ontslag nemen is kiezen voor veiligheid.

    Wat betekent de veiligheid van vrijheid voor jou? Laat het weten in de comments.

  • Hoeveel heb je nodig sinds vorig jaar?

    Hoeveel heb je nodig sinds vorig jaar?

    Op het moment van dit schrijven begeef ik me in de lobby van het Volkshotel in Amsterdam. Er werken hier veel zelfstandigen. Het is een prima werkplek en voor mij een uitstekende afwisseling met het thuiswerken. Deze manier van online werken is normaal voor de zelfstandigen die hier komen. Door de pandemie heeft nagenoeg bijna iedereen kennisgemaakt met werken op afstand.

    Terwijl ik mijn koffie drink, lees ik een interessant artikel van de New Yorker: Why are so many knowledge workers quitting? De auteur onderzoekt hoe het komt dat in de Verenigde Staten zoveel mensen hun baan hebben opgezegd.

    De verklaring is simpel. Veel kenniswerkers kwamen tot de herontdekking dat hun torenhoge woonlasten vooral te maken hadden met dat ze dicht bij hun werk wilden / moesten wonen. Echter, als je toch van thuis moet werken, dan betaal je premium prices voor iets waar je geen baat bij hebt. Er is sinds de pandemie een grote verhuizing naar buiten de stad. Veel werkgevers en overheden hebben ook al aangegeven dat (deels) thuiswerken de toekomst gaat zijn.

    Ik was benieuwd naar de situatie in Nederland, maar ben nog niet op een artikel of onderzoek gestuit die dat bevestigd of ontkracht. Toch zie ik zeker wel wat zaken die overlappen.

    Ook hier is de woon-werk reistijd een belangrijke factor voor mensen in het kiezen van hun woonplaats. Maar een nog grotere factor zijn de woonlasten. Zo is voor jongeren het vinden van een betaalbare woonruimte in een grote stad een utopie.

    Het goede nieuws is dat door het thuiswerken in Nederland er een bewustwordig is gekomen. Die dure auto heb je vooral om naar je werk te gaan. Die nette kleren zijn vooral om aan te hebben op je werk. Die take-away lunches kocht je alleen maar omdat je geen tijd had om thuis iets te maken.

    We hebben gezien dat je meer kunt met minder. Sterker nog, je kunt niet alleen meer met minder, je kunt veel meer met minder. Het artikel in de New Yorker verwijst naar het boek Walden van Thoreau. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, maar staat wel op mijn lijstje, zeker ook vaanwege de enigszins provocerende titel: Walden, and On The Duty Of Civil Disobedience. Je kunt het gratis downloaden bij gutenberg.org, omdat de rechten erover verjaard zijn. Gutenberg is een online bibliotheek waar je gratis klassiekers kunt downloaden.

    In een hoofdstuk doet de auteur een nogal economische berekening van wat je minimaal nodig hebt om te (over)leven. Een heel interessante benadering, want de pandemie heeft ons in staat gesteld om daar eens bij stil te staan. Hoeveel (geld) heb je nu echt nodig? Wat geeft jou nu echt geluk en bezieling?

    Ben jij anders naar je werk gaan kijken door het thuiswerken? Laat het weten in de comments.

  • Ontslag nemen om principiële redenen?

    Ontslag nemen om principiële redenen?

    We leven in een vreemde tijd. Vrijheden zijn ons afgenomen. Alleen voorwaardelijk zijn ze terug te krijgen. We leven in een rechtstaat waar leiders zich niet aan wetten hoeven te houden. Corruptie lijkt steeds meer getolereerd te worden. En bovenal leven we in een wereld van vergaande censuur en massa surveillance. En jij wordt geacht mee te werken. Maar kun je dat nog wel?

    • Worden er eisen aan je gesteld waaraan je moreel niet kunt voldoen?
    • Moet je regels volgen waar je zelf niet achter staat?
    • Moet jij anderen controleren op naleving van iets waar jezelf niet in gelooft?
    • Schaam je je voor het gebrek aan ethisch handelen bij je werk- of opdrachtgever?
    • Bedrijven laten graag publiekelijk zien dat ze corporate social responsibility nemen. Maar wat als dat niet meer te rijmen valt met jouw eigen sociale verantwoordelijkheid?
    • Wat als je pogingen om de bedrijfsvoering te veranderen tevergeefs lijken te zijn?

    Misschien wil je weg. Weg van je baan. Weg van je opdrachtgever. Maar wat dan?

    Denk jij er over om ontslag te nemen om principiële redenen?

    Open online spreekuur

    Voor wie worstelt met dit dilemma houd ik elke dinsdagavond om 20:30 een open online spreekuur. Je hoeft je niet aan te melden. Het kan volledig anoniem als je dat wilt. Je kunt via de chat je situatie uitleggen en vragen stellen en die zal ik dan zo goed mogelijk proberen te beantwoorden. Ik oordeel niet over je situatie, ik zal je juist waardevolle stappenplannen, tips en ideeën geven en vooral helpen om jou de beste keuzes te laten maken voor jou.

    Dit is de URL om binnen te lopen: https://meet.nixnet.services/b/nee-vzu-ecy-kbn

    Ik hoop je daar te zien.

  • Een werknemer is een “gehoorzame tamme hond”

    Een werknemer is een “gehoorzame tamme hond”

    Nassim Nicholas Taleb is een Libanees-Amerikaanse auteur en bekend van onder andere het boek The Black Swan. Zijn schrijfstijl is nogal hard, maar wel duidelijk. Hij publiceerde een stuk van zijn boek Skin in The Game op LinkedIn.

    Over honden, wolven, werknemers en expats. Een aanrader om te lezen:
    Nassim Nicholas Taleb: An employee is basically an “obedient, housebroken dog.”

    Om in het dierenrijk te blijven, de Belgische Jef Staes ziet werknemers als andere dieren: Jef Staes: je bent een schaap!

    Photo by Jonathan Petersson from Pexels

  • Ontslag nemen op morele gronden

    Ontslag nemen op morele gronden

    De wereld om ons heen is in korte tijd enorm veranderd. Vrijheden zijn weggenomen. Wat vroeger normaal was is nu verboden. Iedereen heeft het er moeilijk mee.

    Het bijzondere en ergens ook mooie aan deze tijd is dat je voor keuzes komt te staan. Je wordt geacht je op een bepaalde manier te gedragen. Je moet op een bepaalde manier denken. Je wordt verplicht dingen te doen waar je misschien niet achter staat. Wat doe je dan?

    Als dit op je werk gebeurt, heb je een aantal scenario’s om over na te denken. Ik licht ze hieronder in het kort toe.

    Scenario 0: niets doen

    Het bekende nul-scenario betekent dat je geen actie onderneemt. Wellicht hoop je dat naar gelang de tijd verstrijkt, de situatie beter wordt. Of je besluit je over je bezwaren heen te zetten. Je houdt je vast aan de elementaire reden waarom je een baan hebt: inkomen genereren. Je ware ik laat je verdwijnen tussen 9 en 5. Op wat langere termijn krijg je een conflict met je zelf. Je bent het merendeel van je levenstijd iemand die je niet bent. Je leven is vergelijkbaar met het hebben van een rol in een permanent theaterstuk.

    Scenario 1: change from within

    In dit scenario zet je je beste beentje voor en probeert de organisatie te veranderen. Mensen hebben moeite met verandering en daarom kosten reorganisaties veel tijd. Je zult dus veel geduld moeten hebben voordat je enigszins resultaat zult gaan zien. Je hebt geen resultaat zekerheid. Daarnaast zet je mogelijk je carrière op het spel. Continue moet je concessies doen omdat de traag bewegende organisatie nog niet klaar is voor de verbeteringen. Ik geloof niet in dit scenario.

    Jaren geleden ontmoette ik een energieke en inspirerende man die bij een bekende grote bank werkte. Deze bank is afgelopen decennia vaak in het nieuws geweest vanwege fraude, leugens en andere onethische praktijken (welke niet eigenlijk?). De man vertelde stoer hoe hij het bestuur regelmatig onder druk zette om zich beter te gedragen. Het klonk aannemelijk en vooral indrukwekkend. Aanvankelijk dan.

    Vervolgens vertelde hoe leuk zijn werk was. Hij had een vorstelijk salaris, prachtige auto van de zaak, reisde het hele land door en had allerlei andere perks. Het werd me snel duidelijk dat hij geen enkele diepe motivatie had om zijn bank intrinsiek te veranderen. Hij zag zichzelf vooral als het enfant terrible waar de bestuursleden bang voor waren. Ik kreeg stellig de indruk dat hij, zonder het zelf door te hebben, vooral een managed CSR tool was (Corporate Social Responsibility) en in zijn rol de schijn van de goede intentie van de bank moest wekken naar de buitenwereld toe. De bank in kwestie is in ieder geval op geen enkel punt verbeterd sindsdien.

    Scenario 2: werk weigeren

    Je kunt aangeven dat je een deel van je werk weigert uit te voeren. Dat levert direct een conflict op. Hopelijk kun je dat schikken met je leidinggevende en kunnen jullie samen verder. Lukt dat niet, dan wordt het een serieuzer probleem.

    Er bestaat veel jurisdictie over arbeidsconflicten tussen werkgever en werknemer waar de werknemer (een deel van) het werk weigert op religieuze, ethische of morele gronden. Op zich interessante materie, maar de insteek is vooral op behoud van de arbeidsrelatie. Pas als er te weinig basis is om die voort te zetten, kan overgegaan worden op ontslag.

    Ik ben geen juridisch expert, maar kan je in ieder geval op de factsheet van de UVW wijzen: ontslag bij ernstig gewetensbezwaar. Ik ben geen voorstander van dit scenario want je schuift verantwoordelijkheid naar de werkgever toe. De focus ligt niet op het oplossen van de misstanden die jij ziet, maar op het oplossen van het arbeidsconflict zelf. Dat zijn twee verschillende zaken.

    Scenario 3: exit

    Een veel interessantere situatie is het als je het oneens bent geworden met de algehele bedrijfsvoering. Iedere bedrijfsfunctie bestaat uit het uitvoeren van taken die een bepaalde agenda dienen. Als je die agenda moreel niet langer kan ondersteunen en je ziet geen kans om die agenda te veranderen, dan moet je zelf weggaan bij die organisatie.

    Als het zover is gekomen heb je waarschijnlijk alle voorgaande scenario’s overdacht en wellicht ook doorlopen. Ga je de deur uitlopen? Dit is een grote keuze die de rest van je leven gaat bepalen. Hoe ga je dat aanpakken?

    In een volgende post schrijf ik daar mee over. Wil je die niet missen? Meld je je dan aan op de nieuwsbrief.
    Zie jij nog een ander scenario? Laat het weten in de comments.

    Photo by Brett Sayles from Pexels

  • Wanneer zeg je dat het genoeg is?

    Wanneer zeg je dat het genoeg is?

    In een tijd waar steeds meer nieuwe restrictieve maatregelen geïntroduceerd worden, komt de eigen verantwoordelijkheid voor je werk steeds meer om de hoek kijken. Je wordt steeds meer geconfronteerd met lastige kwesties waar je voelt dat je een keuze mkoet gaan maken. Durf je die te nemen?

    Stel, je bent politieagent en je moet optreden tegen iemand die de avondklok negeert, terwijl jij zelf ook tegen de avondklok bent. Wat doe je dan?

    Of je hebt een baas die jou verplicht naar kantoor te komen, terwijl jij vindt dat je voor je eigen veiligheid en gezondheid beter thuis kunt werken. Wat doe je dan?

    Keuzes

    Of je nu voor of tegen mondkapjes bent, voor of tegen verplicht testen, of je nu vindt dat de maatregelen te streng zijn of juist te zwak, je zult je vaak afvragen: “Wanneer is het voor mij genoeg geweest?” Hoe lang kun je door gaan met iets waar je niet achter staat?

    Uiteraard is een dialoog aangaan met je baas of opdrachtgever het eerste wat je zou moeten doen. Helaas, de samenleving is zo sterk gepolariseerd inmiddels dat je waarschijnlijk verzandt in een welles-nietes discussie over onderwerpen waar beide geen echt verstand van hebben.

    Wat doe je dan? Wat is voor jou de laatste druppel?

    De ultieme vraag

    Volgens mij is de ultieme vraag: accepteer je de macht die een ander over je uitoefent? Die ander kan je baas zijn, je opdrachtgever, de overheid, je levenspartner of wie dan ook. Wie beslist er uiteindelijk over jouw leven?

    Zoals ik al vaker heb aangegeven op deze site, ontslag nemen is geen oplossing. Maar het opent wel deuren náár oplossingen. Je neemt namelijk het heft in eigen handen. En daar gaat het om. Wellicht vind je andere mogelijkheden voor zelfsturing. Jij bent de kapitein van jouw leven.

    Rebel!

    En daarom moedig ik aan rebels te zijn. Niet om in opstand te komen tegen anderen. Zeker ook niet om het werk van anderen kapot te maken. Maar juist wel om voor jezelf op te komen.

    Uiteindelijk is maar één iets wat wel macht over jouw fysieke leven heeft. En dat is de dood. En dood gaan, dat doen we allemaal, dus in feite hoeven we daar geen angst voor te hebben, en daarmee is die macht dus ook onder controle. Maar op het eind van het leven, als je op het punt staat alles kwijt te raken van wat je hebt opgebouwd… hoe kijk je dan terug? Heb je gedaan waar je in geloofde?

  • Gezocht: vrouwelijke ondernemers

    Gezocht: vrouwelijke ondernemers

    Gezocht: vrouwelijke ondernemers. Mijn vrouw Blanca organiseert binnenkort de gratis 4-weekse cursus Unleashed (engelstalig). Het start op 27 juli aanstaande.

    Het is speciaal gericht om je pijn uit het verleden (door een trauma, nare familiesituatie, moeilijke culturele context) op te lossen en deze sh#t te gebruiken als kunstmest voor groei in je bedrijf. Maar ik laat haar zelf even aan het woord:

    Hi I’m Blanca

    The first chapter of my life was all about being a success in the masculine way. I was a succesful executive: the poster perfect girl of “Women to the Top”.

    When my body and soul were tremendously hungry for the feminine, I quit my corporate career and dived into everything spiritual and emotional. It was a great choice as it allowed love and motherhood to enter my life.

    Yet, my wallet was not very pleased. I became financially dependent on my husband. No matter how hard I worked and how much I learned, the very last second before success, I would sabotage myself for no apparent reason.

    It was not until I worked on healing my inherited self-worth programming that my business started growing.  Now I’m paying it forward to other women just like me. And yes, you guessed it right. Their ability to allow money has increased as they reconcile with their past and align with their own hearts.

    I am looking for female entrepreneurs. My free course will help you to dissolve your pain from the past and open up for more profit. Allow Abundance by Reconciling with Your Past.

    https://blancavergara.com/unleashed

    Foto: vrouwelijke ondernemer via Shutterstock
  • Pak je pijn

    Pak je pijn

    De wereld is in korte tijd enorm veranderd. De strenge maatregelen zijn inmiddels deels versoepeld en dat is prettig voor iedereen. Het leven kan weer langzaam terug naar ‘normaal’. Maar is dat eigenlijk wel zo?

    Afgelopen maanden werd pijnlijk duidelijk dat de grote social media platformen censuur uitoefenen. Officiële berichtgeving wordt gepushed. Bij zoekopdrachten wordt alternatieve content veel minder vaak getoond of zelfs helemaal niet. Daarnaast zijn gebruikersaccounts gewist.

    Je eigen mening

    Vrijheid van meningsuiting vind ik belangrijk. Het recht om ZELF je mening te kunnen vormen is minstens zo belangrijk. Het vraagt veel van iemand om een gedegenen onderbouwde eigen mening te maken. Je zult veel perspectieven moeten bekijken. Daarnaast moet je over je eigen vooroordelen kunnen stappen. Dat laatste is al een enorme overwinning op je zelf als je dat kan.

    Helaas wordt meningsvorming steeds moeiliijker als de toegang tot alternatieve perspectieven weggenomen wordt. Dit veroorzaakt een enorme waarheidspolarisatie, waar je óf voor bent, óf tegen. Aan beide kanten is kritisch nadenken niet gewenst.

    En vaak denk ik dan: je zult toch maar werken voor zo’n bedrijf. Je wordt gevraagd bepaalde acties uit te voeren die wellicht indruisen tegen wat jij denkt, voelt en waar je voor staat. Wat doe je dan? Ga je daar in mee?

    Baan behouden

    En dan komt de grote angst: ik wil mijn baan niet verliezen. Als je daar aan toegeeft, geef je ook een stukje van jezelf weg.

    Althans, écht weg gaat het nooit. Het blijft aan je knagen. Je neemt het mee in je onderbewuste. Langzaam groeit het conflict in je, totdat het een punt bereikt waarop iets breekt. En dan moet je schoon schip maken en dat kan ingrijpende gevolgen hebben.

    Ik heb veel mensen ontmoet die zo’n punt hebben bereikt. Burn-out, Bore-out, RSI, relatieproblemen, noem maar op. Pijn, figuurlijk en soms ook letterlijk.

    Pak je pijn

    Gelukkig kan het ook anders. Alleen moet je dan de keuze maken om NU je pijn te pakken: voor jezelf beginnen, op jouw voorwaarden, op jouw manier.

    Die pijn, die hoort er bij. Voor jezelf beginnen is uitdagend. Je komt jezelf tegen op allerlei vlakken. Je zelfbeeld verandert. Je zult opnieuw moeten beginnen. Je zult heel veel moeten leren. Niet altijd leuk, wel nodig. Gelukkig kun je genoeg hulp vinden, als je maar zoekt.

    Voor jezelf beginnen

    Ben je op zoek naar ideeën om voor jezelf te beginnen, misschien is dan mijn boek Het Beste Idee voor je Eigen Bedrijf iets voor je.

    Wat je ook besluit, zorg dat je altijd je eigen keuzes maakt. Elke dag weer. Succes!

    Foto pak je pijn via Shutterstock

  • Wat zou jij doen in quarantaine?

    Wat zou jij doen in quarantaine?

    Het zijn interessante tijden. Door het coronavirus zitten nu mensen in quarantaine: opgesloten in hun eigen huis. Zo probeert men het verder verspreiden van het virus tegen te gaan.

    Op het eerste gezicht lijkt het (tijdelijk) ontnemen van je vrijheid een groot offer dat je moet brengen. Je zult alle afspraken van je werk en sociale leven moeten afzeggen. Dat is natuurlijk erg vervelend. Toch kan er ook iets onverwachts en moois gebeuren. Lees hieronder een verslag dat ik vond op Twitter.

    Wuhan zit nu al 48 dagen in quarantaine. Ik lees door de berichten van een van mijn contacten daar. Ze zit al wekenlang opgesloten in haar appartementencomplex. Mensen mogen er alleen uit met toestemming van de politie en onder begeleiding. Maar dan komt het:

    Citaat van Marc van der Woude via Twitter.

    “Our family life has never been better. for SEVEN weeks, we’ve been home together with little outside distraction, forced to reconnect with one another, learn how to communicate better, give each other space, slow down our pace, and be a stronger family than ever before.”

    “We’ve learned how to accept help from others. During this time, we’ve HAD to rely on others to show us how to get food and other things we need. People here are so good, and they want to help. It’s satisfying to accept the help.”

    “Shopping is so much easier now. It comes straight to our complex, and we just pick it up. Simple.”

    “Right now I hear birds outside my window (on the 25th floor). I used to think there weren’t really birds in Wuhan, because you rarely saw them and never heard them. I now know they were just muted and crowded out by the traffic and people. All day long now I hear birds singing.”

    “We’ve all been reading so much more than before. I’ve reconnected with lots of old friends. We still work and do school, but all from home and all on flexible hours. It is not perfect, but it is fairly productive and good.”

    “Because of this quarantine, we have bonded with and supported each other in ways that I’ve never experienced in 9 years of living here.”

    Wat zou jij doen?

    Ik vind dit een prachtig verhaal. Die externe vrijheid heeft plaatsgemaakt voor interne vrijheid. Vrijheid van geest. Tijd en ruimte om na te denken. En om te zijn. Gewoon, te zijn, niets meer en niets minder. Vanuit die rust en vrijheid kun je een start maken voor een nieuw leven.

    Ik heb de afgelopen dagen al een aantal mensen gehoord die vertelden dat ze stiekem zo’n quarantaine situatie wel zouden verwelkomen (aannamende dat ze het virus niet hebben). Wat zou jij doen als je twee weken thuis moest blijven?

    Laat het weten in de comments.

    Foto blij thuis via Shutterstock

  • Financieel vrij en toch gevangen

    Financieel vrij en toch gevangen

    Mensen zijn wonderlijke wezens. We zijn tot grootse dingen in staat, we maken de mooiste kunstwerken, we doen elke dag nieuwe wetenschappelijk ontdekkingen, noem maar op. En dat alles om de wereld en de mensheid verder te helpen. En dan toch… doen we ook hele rare dingen. Soms maken we het onszelf zo moeilijk mogelijk. Waarom is dat?

    Ik wil je introduceren aan een kennis van mij.

    Ze is getrouwd, twee kinderen, een part-time baan en in de gelukkige situatie financieel vrij te zijn. Dit betekent dat zij eigenlijk niet hoeft te werken. De opbrengsten van haar aandelenvermogen zijn ruimschoots voldoende om in levensonderhoud te kunnen voorzien. En dat is nog niet alles. Manlief, met full-time baan, is zelf óóḱ financieel vrij! Hij hoeft dus ook nooit meer te werken. En dat zijn ze beide al lange tijd. Dubbel bingo!

    Jaloersmakend, is het niet? Toch is er iets bijzonders aan de hand.

    Hij zit in een burnout. Hij heeft teveel stress op het werk. En is al een paar keer eerder uitgevallen door burnouts. Hij heeft problemen met de baas. De werksfeer is slecht en er mankeert van alles aan de bedrijfsvoering.

    En nu zit hij zielig thuis, te wachten totdat ie zich net weer ietsjes beter voelt om weer aan de slag te gaan.

    Drie keer raden wat mijn advies was!

    Met zo’n duidelijk verhaal en een no-brainer oplossing voor je neus… Er staat WERKELIJK NIETS in de weg om het leven radicaal te verbeteren.

    En dan toch niet. Ontslag nemen is blijkbaar geen optie!

    De enige zekerheid die hij heeft met die baan is dat hij er doodongelukkig van werd.
    Het heeft impact op zijn mentale gezondheid.
    Het heeft impact op zijn fysieke gezondheid.
    Het gezinsleven lijdt er onder.

    “Ja maar…”, was het antwoord, “het is heel lastig om banen te vinden in zijn vakgebied.”

    Het fascineert me. Er is geen reden om zo door te gaan. Toch houdt iets hem tegen. En misschien nog fascinerender: dit is geen unieke situatie!

    Wat stopt ons?

    Er zijn drie zaken die mensen tegenhouden om de stap te zetten:

    1. Angst voor het onbekende. Elke verandering brengt onzekerheden met zich mee. Zelfs als de onzekerheden gedekt zijn, kan de turbulentie van verandering te heftig zijn voor mensen.

    2. De sociale verplichting iets te moeten doen. Het wordt verwacht dat je bijdraagt aan de samenleving. Maar sommige bijdrages kosten de samenleving uiteindelijk veel meer dan dat het oplevert, zoals in bovenstaande geval.

    3. Niet weten wat te doen. Veel mensen verlenen hun identiteit aan wat ze doen. Op de vraag “Wie ben je?” zullen ze antwoorden met hun functie. Als wie je écht bent niet meer te rijmen valt met je functie, dan moet je een nieuwe functie kiezen. Je zult moeten kijken in welk nieuw hokje je past.

    En daar knelt iets. Jij bent veel meer dan een hokje. Jouw connectie met je unieke zelf zorgt voor een belemmering om iets te vinden wat bij jou past. Alles past en tegelijkertijd ook weer helemaal niet.

    Het gevolg hiervan is inactie. Je blijft zitten waar je zit, omdat je simpelweg geen andere mogelijkheid ziet.

    De keuze

    Het grote onderliggende probleem is de verwachting dat het in één keer goed moet zijn. Dat is het niet. Het is een verandering. Je ondergaat een proces dat tijd nodig heeft.

    De échte keuze is dus niet of je ontslag neemt of niet. De grote vraag is of je de verantwoordelijkheid neemt voor je keuze, waarbij niet kiezen ook een keuze is.

    Wat houdt jou tegen? Kies je voor het pad van verandering of berust je je in de situatie?

    Foto financieel vrij via Shutterstock