Categorie: Mindset

mindset

  • Pak je pijn

    Pak je pijn

    De wereld is in korte tijd enorm veranderd. De strenge maatregelen zijn inmiddels deels versoepeld en dat is prettig voor iedereen. Het leven kan weer langzaam terug naar ‘normaal’. Maar is dat eigenlijk wel zo?

    Afgelopen maanden werd pijnlijk duidelijk dat de grote social media platformen censuur uitoefenen. Officiële berichtgeving wordt gepushed. Bij zoekopdrachten wordt alternatieve content veel minder vaak getoond of zelfs helemaal niet. Daarnaast zijn gebruikersaccounts gewist.

    Je eigen mening

    Vrijheid van meningsuiting vind ik belangrijk. Het recht om ZELF je mening te kunnen vormen is minstens zo belangrijk. Het vraagt veel van iemand om een gedegenen onderbouwde eigen mening te maken. Je zult veel perspectieven moeten bekijken. Daarnaast moet je over je eigen vooroordelen kunnen stappen. Dat laatste is al een enorme overwinning op je zelf als je dat kan.

    Helaas wordt meningsvorming steeds moeiliijker als de toegang tot alternatieve perspectieven weggenomen wordt. Dit veroorzaakt een enorme waarheidspolarisatie, waar je óf voor bent, óf tegen. Aan beide kanten is kritisch nadenken niet gewenst.

    En vaak denk ik dan: je zult toch maar werken voor zo’n bedrijf. Je wordt gevraagd bepaalde acties uit te voeren die wellicht indruisen tegen wat jij denkt, voelt en waar je voor staat. Wat doe je dan? Ga je daar in mee?

    Baan behouden

    En dan komt de grote angst: ik wil mijn baan niet verliezen. Als je daar aan toegeeft, geef je ook een stukje van jezelf weg.

    Althans, écht weg gaat het nooit. Het blijft aan je knagen. Je neemt het mee in je onderbewuste. Langzaam groeit het conflict in je, totdat het een punt bereikt waarop iets breekt. En dan moet je schoon schip maken en dat kan ingrijpende gevolgen hebben.

    Ik heb veel mensen ontmoet die zo’n punt hebben bereikt. Burn-out, Bore-out, RSI, relatieproblemen, noem maar op. Pijn, figuurlijk en soms ook letterlijk.

    Pak je pijn

    Gelukkig kan het ook anders. Alleen moet je dan de keuze maken om NU je pijn te pakken: voor jezelf beginnen, op jouw voorwaarden, op jouw manier.

    Die pijn, die hoort er bij. Voor jezelf beginnen is uitdagend. Je komt jezelf tegen op allerlei vlakken. Je zelfbeeld verandert. Je zult opnieuw moeten beginnen. Je zult heel veel moeten leren. Niet altijd leuk, wel nodig. Gelukkig kun je genoeg hulp vinden, als je maar zoekt.

    Voor jezelf beginnen

    Ben je op zoek naar ideeën om voor jezelf te beginnen, misschien is dan mijn boek Het Beste Idee voor je Eigen Bedrijf iets voor je.

    Wat je ook besluit, zorg dat je altijd je eigen keuzes maakt. Elke dag weer. Succes!

    Foto pak je pijn via Shutterstock

  • Wat zou jij doen in quarantaine?

    Wat zou jij doen in quarantaine?

    Het zijn interessante tijden. Door het coronavirus zitten nu mensen in quarantaine: opgesloten in hun eigen huis. Zo probeert men het verder verspreiden van het virus tegen te gaan.

    Op het eerste gezicht lijkt het (tijdelijk) ontnemen van je vrijheid een groot offer dat je moet brengen. Je zult alle afspraken van je werk en sociale leven moeten afzeggen. Dat is natuurlijk erg vervelend. Toch kan er ook iets onverwachts en moois gebeuren. Lees hieronder een verslag dat ik vond op Twitter.

    Wuhan zit nu al 48 dagen in quarantaine. Ik lees door de berichten van een van mijn contacten daar. Ze zit al wekenlang opgesloten in haar appartementencomplex. Mensen mogen er alleen uit met toestemming van de politie en onder begeleiding. Maar dan komt het:

    Citaat van Marc van der Woude via Twitter.

    “Our family life has never been better. for SEVEN weeks, we’ve been home together with little outside distraction, forced to reconnect with one another, learn how to communicate better, give each other space, slow down our pace, and be a stronger family than ever before.”

    “We’ve learned how to accept help from others. During this time, we’ve HAD to rely on others to show us how to get food and other things we need. People here are so good, and they want to help. It’s satisfying to accept the help.”

    “Shopping is so much easier now. It comes straight to our complex, and we just pick it up. Simple.”

    “Right now I hear birds outside my window (on the 25th floor). I used to think there weren’t really birds in Wuhan, because you rarely saw them and never heard them. I now know they were just muted and crowded out by the traffic and people. All day long now I hear birds singing.”

    “We’ve all been reading so much more than before. I’ve reconnected with lots of old friends. We still work and do school, but all from home and all on flexible hours. It is not perfect, but it is fairly productive and good.”

    “Because of this quarantine, we have bonded with and supported each other in ways that I’ve never experienced in 9 years of living here.”

    Wat zou jij doen?

    Ik vind dit een prachtig verhaal. Die externe vrijheid heeft plaatsgemaakt voor interne vrijheid. Vrijheid van geest. Tijd en ruimte om na te denken. En om te zijn. Gewoon, te zijn, niets meer en niets minder. Vanuit die rust en vrijheid kun je een start maken voor een nieuw leven.

    Ik heb de afgelopen dagen al een aantal mensen gehoord die vertelden dat ze stiekem zo’n quarantaine situatie wel zouden verwelkomen (aannamende dat ze het virus niet hebben). Wat zou jij doen als je twee weken thuis moest blijven?

    Laat het weten in de comments.

    Foto blij thuis via Shutterstock

  • Financieel vrij en toch gevangen

    Financieel vrij en toch gevangen

    Mensen zijn wonderlijke wezens. We zijn tot grootse dingen in staat, we maken de mooiste kunstwerken, we doen elke dag nieuwe wetenschappelijk ontdekkingen, noem maar op. En dat alles om de wereld en de mensheid verder te helpen. En dan toch… doen we ook hele rare dingen. Soms maken we het onszelf zo moeilijk mogelijk. Waarom is dat?

    Ik wil je introduceren aan een kennis van mij.

    Ze is getrouwd, twee kinderen, een part-time baan en in de gelukkige situatie financieel vrij te zijn. Dit betekent dat zij eigenlijk niet hoeft te werken. De opbrengsten van haar aandelenvermogen zijn ruimschoots voldoende om in levensonderhoud te kunnen voorzien. En dat is nog niet alles. Manlief, met full-time baan, is zelf óóḱ financieel vrij! Hij hoeft dus ook nooit meer te werken. En dat zijn ze beide al lange tijd. Dubbel bingo!

    Jaloersmakend, is het niet? Toch is er iets bijzonders aan de hand.

    Hij zit in een burnout. Hij heeft teveel stress op het werk. En is al een paar keer eerder uitgevallen door burnouts. Hij heeft problemen met de baas. De werksfeer is slecht en er mankeert van alles aan de bedrijfsvoering.

    En nu zit hij zielig thuis, te wachten totdat ie zich net weer ietsjes beter voelt om weer aan de slag te gaan.

    Drie keer raden wat mijn advies was!

    Met zo’n duidelijk verhaal en een no-brainer oplossing voor je neus… Er staat WERKELIJK NIETS in de weg om het leven radicaal te verbeteren.

    En dan toch niet. Ontslag nemen is blijkbaar geen optie!

    De enige zekerheid die hij heeft met die baan is dat hij er doodongelukkig van werd.
    Het heeft impact op zijn mentale gezondheid.
    Het heeft impact op zijn fysieke gezondheid.
    Het gezinsleven lijdt er onder.

    “Ja maar…”, was het antwoord, “het is heel lastig om banen te vinden in zijn vakgebied.”

    Het fascineert me. Er is geen reden om zo door te gaan. Toch houdt iets hem tegen. En misschien nog fascinerender: dit is geen unieke situatie!

    Wat stopt ons?

    Er zijn drie zaken die mensen tegenhouden om de stap te zetten:

    1. Angst voor het onbekende. Elke verandering brengt onzekerheden met zich mee. Zelfs als de onzekerheden gedekt zijn, kan de turbulentie van verandering te heftig zijn voor mensen.

    2. De sociale verplichting iets te moeten doen. Het wordt verwacht dat je bijdraagt aan de samenleving. Maar sommige bijdrages kosten de samenleving uiteindelijk veel meer dan dat het oplevert, zoals in bovenstaande geval.

    3. Niet weten wat te doen. Veel mensen verlenen hun identiteit aan wat ze doen. Op de vraag “Wie ben je?” zullen ze antwoorden met hun functie. Als wie je écht bent niet meer te rijmen valt met je functie, dan moet je een nieuwe functie kiezen. Je zult moeten kijken in welk nieuw hokje je past.

    En daar knelt iets. Jij bent veel meer dan een hokje. Jouw connectie met je unieke zelf zorgt voor een belemmering om iets te vinden wat bij jou past. Alles past en tegelijkertijd ook weer helemaal niet.

    Het gevolg hiervan is inactie. Je blijft zitten waar je zit, omdat je simpelweg geen andere mogelijkheid ziet.

    De keuze

    Het grote onderliggende probleem is de verwachting dat het in één keer goed moet zijn. Dat is het niet. Het is een verandering. Je ondergaat een proces dat tijd nodig heeft.

    De échte keuze is dus niet of je ontslag neemt of niet. De grote vraag is of je de verantwoordelijkheid neemt voor je keuze, waarbij niet kiezen ook een keuze is.

    Wat houdt jou tegen? Kies je voor het pad van verandering of berust je je in de situatie?

    Foto financieel vrij via Shutterstock

  • De belangrijkste keuze van je ochtend (podcast)

    De belangrijkste keuze van je ochtend (podcast)

    Een vriend van me zat diep in de put. Hij kwam langs om eens over zijn leven te praten. Alles zat hem tegen. Erg ongelukkig op zijn werk: zwaar overgekwalificeerd, onderbetaald, ondergewaardeerd. Uit zijn privé leven kon hij ook geen blijdschap halen.

    Ik heb hem toen gezegd dat hij maar één ding moest doen. En dat elke dag. Dat heeft hij gedaan. We zijn nu twee jaar verder. Zijn leven is totaal veranderd. Hij heeft inmiddels een uitstekende baan, een eigen huis en woont gelukkig samen.

    “Het werkt écht!”

    Wat ik hem vroeg was heel simpel: neem elke dag een koude douche. Ik doe dit zelf al sinds 2015. Elke ochtend begint met een mentale overwinning!

    Luister naar mijn nieuwe podcast over die belangrijke eerste keuze waar je elke dag mee begint.

    Hou je van inspirerende quotes? Volg mij dan ook op Instagram: @mind.liberated

    Foto: keuzes maken via Shutterstock

  • Gekke vraag, maar hoe eet jij je shit sandwich het liefst?

    Gekke vraag, maar hoe eet jij je shit sandwich het liefst?

    Stel je wil graag lunchen en je gaat naar een broodjeszaak. De ober komt naar je tafeltje en vraagt:  “Wilt u uw shit sandwich met een speltbroodje of liever met een meergranenbol?“

    Absurde vraag natuurlijk. Je wil beide niet. Toch staan we vaak voor een dergelijke keuze. Sluit je aan bij de file of ga je door de koude regen fietsen? Een spectaculaire vakantie die een vermogen kost of een saaie maar voordelige vakantie? En natuurlijk, kies je voor werknemerschap of ondernemerschap?

    Keuzes maken

    Er is zoveel informatie beschikbaar. Er zijn zoveel voordelen om voor een baas te werken. Er zijn zoveel voordelen om je eigen baas te zijn. Er zijn zoveel nadelen aan het zijn van een werknemer. Er zijn zoveel nadelen aan het ondernemen.

    Je moet dus eigenlijk kiezen tussen two evils. Het is onmogelijk om al die informatie op de juiste waarde en waarheid in te schatten. Hoe kun je de juiste keuze voor jou maken?

    Mission impossible

    Uiteindelijk is het antwoord heel simpel. Je kunt het namelijk niet. Je kunt niet de juiste keuze maken. Hoe je het ook bekijkt, beide keuzes zijn slecht (en tegelijkertijd dus net zo goed). Waarom zou je je tijd verliezen in het bepalen van de minst slechte?

    Je kunt alleen een juiste keuze maken in de opties die je zelf creëert. En dat doe je op een hoger niveau. Op dat niveau kies je voor jezelf. Je maakt je eigen keuzes in je leven, onafhankelijk van de keuzes die je voorgeschoteld worden. Dit is jouw leven.

    Ander denkniveau

    Het zelfde geldt dus voor werknemer versus ondernemer. Het is geen binaire keuze. Het is niet eens een kwestie van balans. In jouw leven gelden veel meer factoren die tesamen voor jou de beste invulling geven aan jouw leven. Maar je moet wel naar dat denkniveau gaan. Dat betekent het loslaten van de status quo en ook alles wat je geleerd is.

    Probeer eens te voelen wat voor jou werkt. Los van alles wat je verteld is. Connecteer met je innerlijke zelf. Dat is niet makkelijk, maar er zijn genoeg methodes die je daarbij helpen, zoals meditatie, journaling, of een goed gesprek met een coach.

    Ook al maak je nu geen keuze tussen de twee, kies dan in ieder geval altijd voor het nemen van je eigen verantwoordelijkheid. Als je voorlopig nog even door gaat met wat je nu doet, dan neem je je verantwoordelijkheid, accepteert de nadelen (en voordelen) and you keep going.

    Verantwoordelijkheid betekent ook dat je altijd weer nieuwe keuzes kunt en moet maken.

    Trots

    Gaat het echt niet meer om voor een baas te werken? Kost het je gezondheid en zet je daarmee dus letterlijk je leven op het spel? Blijf je dan vasthouden vanwege trots wat je hebt opgebouwd?

    Ligt het ondernemerschap je niet? Lukt het je niet om je bedrijf levensvatbaar te maken? Blijf je dan vasthouden vanwege trots dat het je toch een keer moet lukken?

    Er heerst een groot taboe op, maar opgeven mag gewoon. Het is geen zwakte! Integendeel, het toont kracht en moed om tot zo’n besluit te komen. In het ene geval betekent dat ontslag nemen, in het andere geval ga je wellicht weer solliciteren naar een baan. So what? Je hoeft het alleen aan jezelf uit te leggen uiteindelijk.

    Nieuwe keuzes

    Nieuwe inzichten geven je de mogelijkheid om weer andere keuzes te maken. Je gaat nooit weer terug naar af, want je bent niet meer de persoon die je was. Je kunt altijd weer opnieuw de keuze maken. Het is jouw leven, niemand hoeft jouw keuzes te snappen.

    De dunne lijn tussen falen en succes

    Volgens de Kamer van Koophandel falen 9 op de 10 bedrijven. Dat schrikt veel mensen af.

    Maar er is iets bijzonders aan de 1 op 10 bedrijven die het wél haalt. Het merendeel daarvan is opgericht door mensen die daarvoor bij de groep 9 op 10 zaten. Ze hebben er van geleerd, gegroeid en weten wat wel en niet werkt.

    Het leven is een grote ontdekkingsreis. Kiezen is daarom niet eenmalig. Als je je verantwoordelijkheid neemt, kun je altijd weer opnieuw kiezen.

    Foto: shit sandwich via Shutterstock

  • Vind je purpose in 25 minuten (mini cursus)

    Vind je purpose in 25 minuten (mini cursus)

    Hoe lastig is het wel niet om er achter te komen wat je wilt? Je hebt je dagelijkse bezigheden, je zorgen en verplichtingen. Die vragen al genoeg van je. Er gebeurt van alles in de wereld en je directe omgeving. Kun je in al deze dynamiek ook de rust vinden om helderheid te krijgen over wat jou écht drijft? Hoe vind je je purpose? Kan dat überhaupt eigenlijk wel?

    Dit vind ik een superinteressant onderwerp en ik verdiep me er al jaren in. Mijn ervaringen wil ik graag delen.

    In deze mini audio cursus help ik je om jezelf beter te begrijpen. Je krijgt 5 diepe vragen voorgeschoteld die jou inzicht geven in wat écht belangrijk is voor jou in jouw leven.

    Zorg dat je pen en papier bij de hand hebt en vind je purpose. Veel succes.

    Heb je vragen of opmerkingen, laat het weten in de comments.

    Audio podcast: Vind je purpose in 25 minuten

    Foto: Vind je purpose via Shutterstock

  • Leid jij ook een dubbelleven?

    Leid jij ook een dubbelleven?

    Hij was wel aardig, maar veel zei hij nooit. Hij staarde eigenlijk altijd naar zijn scherm. Als ik hem in de ochtend begroette, mompelde hij een zacht “mogge”, zonder om te kijken.

    Ook als ik aan hem vroeg of hij mee ging lunchen, antwoordde hij altijd met een onduidelijk “Nee, dank je”. Ook in de lunchpauze bleef John onafgebroken in contact met zijn scherm, zonder te eten.

    Op een dag was er een grote staking bij de metro. Ik kon niet meer thuis komen. Tot mijn geluk bood John aan om mij naar het centrum te brengen, dan hoefde ik nog maar een stukje te lopen. In de auto keuvelden we wat, maar het stelde niet veel voor. Eenmaal in het centrum, vertelde John dat hij nog even naar zijn oude studentenkroeg ging. Of ik meeging nog een biertje te drinken. “Nou eentje dan”, ik had toch geen plannen die avond. We liepen de kroeg binnen.

    Daar begon de metamorphose! Mijn stille collega bestond niet meer. Hij was terstond Koning John geworden. Vanuit het hele pand kwamen mensen aanrennen om hem te begroeten. “Jongens, John is er!”. Iedereen kende John. John was ineens stoer, charismatisch, breeduit lachend en praatzaam. Er stond gelijk een kring aan mensen om hem heen. Ook ik kreeg gelijk aandacht: de koning had een vreemdeling meegenomen, dus dat moet wel een gave gast zijn. Wat een feest. Mijn voornemen om er “slechts eentje te doen” sneuvelde direct.

    Ik kan me niet veel meer herinneren van die avond. Ik weet nog wel dat ik twee vechtende dames zag. De koning was aan het double daten en dat kwam toen aan het licht. De koning zelve lachte er naar en was inmiddels allang in gesprek met aan andere dame.

    4 uur ‘s ochtends kwam ik thuis. Om half negen verscheen ik weer op het werk. Ik was gesloopt. Met waterige ogen en onrustige maag tuurde ik verloren naar mijn scherm. Een collega begroette me. Met moeite mompelde ik zacht “mogge” terug. Ze wilde een praatje maken, maar ik gaf te kennen erg druk te zijn. Ben ook niet gaan lunchen die dag…

    Bovenstaand verhaal is een leuke anekdote van een twintiger. John leidde een dubbelleven. Er zijn veel potentiële ontslagnemers die ook een dubbelleven leiden, maar dan veel serieuzer.

    dubbelleven

    Ik heb het hier over de mensen die allang mentaal ontslag genomen hebben. Ze verschijnen op hun werk en doen wat ze gevraagd wordt. Maar hun ware zelf is niet aanwezig. Die leeft op buiten werktijden.

    Vrije tijd wordt gebruikt om te kijken naar andere banen, sollicitatiegesprekken of het opstarten van een eigen bedrijf.

    Op zich is er niets mis mee. Bijna iedereen is hier wel eens geweest. Als je op zoek bent naar een andere baan, dan krijgt je werkgever dat pas te horen als de baan gevonden is. Je doet er alles aan het bestaan van jouw andere realiteit zo veel mogelijk te verbergen.

    Laat hoorde ik een aspirant ondernemer zuchten: “Ik pleeg toch zeker geen financiële suicide!” Ze wilde wachten tot haar business-on-the-side, waar niemand iets van mocht weten, genoeg gegroeid was om de stap te maken. En ze wacht al best lang. De angst regeert.

    Ik ben geen voorstander van een dubbelleven. Het kost namelijk zo verschrikkelijk veel energie! Je worstelt tussen twee waarheden. Hoe meer je manifesteert in je nieuwe wereld, hoe groter het contrast met de oude wereld die je wilt verlaten.

    Daarom is het belangrijk om een gegeven moment door te pakken. Op een gegeven moment bereik je de limiet. Je merkt dat je steken laat vallen op beide fronten en langzaam storten de twee werelden in elkaar! En waar sta jij dan?

    Je moet echt vechten voor jouw bevrijding, jouw nieuwe plan. Het zal niet smooth zijn. Verwacht geen gespreid bedje. En dat wil je toch ook niet meer! Je hebt genoeg sh#t meegemaakt. Zo langer doorgaan is GEEN optie. Op een gegeven moment moet je persoonlijk leiderschap tonen.

    Spannend? Ja natuurlijk! Wil je daar hulp bij? Stuur me een berichtje. Samen maken we een persoonlijk plan voor jouw nieuwe leven. Bij voldoende animo organiseer ik een Mastermind groep. Je anonimiteit blijft gewaarborgd. Wacht niet langer. Jouw wereld wacht op jou!

    Foto dubbelleven en masker via Shutterstock

  • Wat je echt móet weten voordat je ontslag neemt

    Wat je echt móet weten voordat je ontslag neemt

    Ongeveer 5 jaar geleden maakte Alexander de klik. Als projectmanager bij een grote bank zat hij in de zoveelste projectmeeting. Hij schoof zijn stoel iets naar achteren, leunde achterover en bekeek het schouwspel van een afstandje.

    “Is dit echt waarom wij op deze prachtige planeet zijn? Om met zijn allen in een hokje te zitten en eindeloos te discussiëren? Is de kleur van het kabeltje van het kaartlezertje voor onze klanten echt zó belangrijk dat we hier nu de vijfde vergadering over hebben?”

    Toen en daar besloot hij ontslag te nemen. Hij wist nog niet hoe en wanneer, maar dát het ging gebeuren stond vast. Alexander wilde kiezen voor het leven, maar stap-voor-stap, zonder grote financiële risico’s.

    Nu, vijf jaar later, is Alexander een onafhankelijke stressconsultant en “doet hij vrijwel alleen nog dingen die hem energie geven, samen met leuke mensen”. Het was een heel avontuur om tot dit punt te komen, en het was het helemaal waard.

    Ik sprak Alexander vorige week en vroeg hem welk advies hij aan jou zou geven: wat móet je echt weten voordat je ontslag neemt? Hij twijfelde geen moment…

    “Wat voor mij het grote verschil maakte, was dat ik volledige verantwoordelijkheid nam over mijn leven en mijn toekomst. Ik begreep dat ik mijzelf moest upgraden. Het was tijd dat Alexander versie 2.0 zou opstaan. Ik heb allerlei goeroes gevolgd en honderden dingen uitgeprobeerd, en DRIE SIMPELE GEWOONTES steken er met kop en schouders bovenuit.”

    “Ik zie de gewoontes als een soort Neem Ontslag Survival Kit. Met deze ‘super powers’ blijf ik gefocust op mijn doelen, benut ik mijn tijd optimaal, houd ik overzicht en kan ik op tijd bijsturen als dingen niet naar wens verlopen.”

    Alexander helpt teamleiders om stressvrij te werken, en schreef daarom dit mini e-boekje (7 pagina’s, 10 minuten). Op deze pagina kun je hem gratis aanvragen.

    Wil je weten wat de 3 “survival kit” gewoontes zijn? Vraag jouw e-boekje hier aan.

    Link: www.earnmoreworkless.com/superpowers

    Foto: survival kit via Shutterstock

  • Speciaal voor de vakantie: inspiratiebundel (gratis)

    Speciaal voor de vakantie: inspiratiebundel (gratis)

    Ik lees veel boeken en had tot voor kort een grote voorkeur voor papier. Maar tegelijkertijd vind ik het vervelend om boeken met me mee te slepen. Vooral als ik vooraf nog niet precies weet of ik wel genoeg tijd ga hebben om te lezen.

    Een e-reader biedt uitkomst en die heb ik dan ook sinds kort. Ideaal voor mijn vakantie! Ik heb uit enthousiasme een epub bestand gemaakt met een selectie van eerder verschenen blogartikelen. Zo kun je op je vakantie je klaarstomen om direct na de vakantie stoere stappen te zetten. Veel leesplezier!

    Download nu

    Open of download hier direct de ePub
    Open of download hier direct de PDF

    Geen e-reader?

    Geen probleem! Hier heb je een mijn leestips voor de zomer: overzicht van leuke blogs.

  • In de Thaise jungle gaf deze olifant mij het belangrijkste inzicht

    In de Thaise jungle gaf deze olifant mij het belangrijkste inzicht

    Ooit maakte ik, als domme Westerse toerist, een tocht door de Thaise jungle op de rug van een olifant. Op de nek van de olifant zat een klein jochie, met een bijltje. Die sloeg daarmee af en toe op de kop van de olifant om hem in het gareel te houden. Op een gegeven moment stopte de olifant voor ons.

    Mijn chauffeur pakte zijn bijltje en sloeg daarmee hard op de achterkant voor onze grotere voorligger. Die draaide langzaam zijn kop om naar ons. Je kon zien dat hij woest was. “Welke vieze vuile @$%%@ heeft het gore lef om…” Ik was heel bang. Als het mot wordt, ben ik zwaar de pineut en lig ik straks onder een paar ton grijze massa!

    Maar toen keek dit machtige dier recht in de ogen van het kleine mannetje, dat hooguit zes jaar oud was. De viervoeter liet zijn kop zakken en sjokte weer voort.

    Geketend voor het leven

    Wannneer een olifantje jong is, wordt het door de trainer vastgemaakt met een ketting om zijn poot. In het begin zal het jonge beeste willen ontsnappen maar zal snel ontdekken dat het niet mogelijk is. Als de jaren voorbij gaan, is de olifant inmiddels uitgegroeid tot een groot machtig dier. Hij is makkelijk in staaat weg te lopen en zich los te rukken van die ketting. Zelfs als er helemaal geen ketting is, zoals in mijn verhaal.

    Toch doet hij dat niet. De gedachte is er op jonge leeftijd ingetrokken dat het niet kan. En daarmee houdt hij zichzelf gevangen. In een illusie van zijn gedachten.

    Restricterende gedachtes

    Hetzelfde geldt voor ons mensen. We bezitten allemaal restricterende gedachtes die we geleerd hebben toe we klein kwaren.

    Maar net zoals bij de olifant, wat vroeger misschien was wel waarheid was, is indmiddels allang niet meer.

    Denk er eens over. Je bent inmiddels al zoveel jaren verder, zoveel jaren ervaring, zoveel jaren groei, zoveel jaren sterker, zoveel meer kennis.

    Dus klopt die gedachte nog steeds?

    Zit je ook niet gevangen in je eigen illusie?

    Wat is je leven je waard om altijd maar vastgeketend te zitten? Is dit het voorbeeld wat je wilt zijn voor je familie, je omgeving? Is dit de reden waarom je hier op Aarde bent?

    Pas op!

    Letop: voor vrijheid kiezen is niet makkelijk. De vastgeketende olifant krijgt, naast de nodige klappen, wel elke dag zijn eten. Een vrije olifant zal zelf op zoek moeten gaan. Het zal gevaren tegenkomen die het in gevangenschap nooit zal tegenkomen.

    Het nemen van vrijheid is slechts een eerste stap. En elke dag weer zal je keuzes moeten maken, of je nu wilt of niet. En dat is zwaar, heel zwaar. Maar is dat het waard? Wat denk je?

    “The secret of Happiness is Freedom, and the secret of Freedom, Courage.” – Thucydides (460 BC – 395 BC), Greek Historian

    Foto: tocht met olifant via Shutterstock

  • De explosie van bullshitbanen

    De explosie van bullshitbanen

    De wet van Parkinson stelt dat het werk (van een taak) uitdijt naar de beschikbare tijd (om een taak te realiseren). “Work expands to fill the time available for its completion.” (Wikipedia)

    Parkinson stelde vast dat de omvang van het Britse imperium afnam terwijl het ambtelijk apparaat van het Britse imperium in omvang toenam. De oorzaak hiervan was volgens Parkinson tweeledig:

    • Een manager wil, in plaats van meer rivalen, meer ondergeschikten.
    • Een manager creëert werk (ze houden elkaar bezig).

    Parkinson nam waar dat het aantal mensen in een bureaucratie, onafhankelijk van het werkaanbod, met 5-7% per jaar toeneemt zonder dat hiervoor een logische verklaring te vinden was.

    De wet van Parkinson is in algemene bewoordingen als volgt te formuleren: de vraag naar iets zal zich altijd aanpassen aan de maximale beschikbaarheid ervan.

    Hieronder een video dat er verder op in gaat:

    Wat vind jij? Ben je het er mee eens?

    Foto: bullshit baan via Shutterstock

  • Eerst een diploma doen?

    Eerst een diploma doen?

    Een tijdje geleden sprak ik met een dame. Ze wilde eerst een diploma halen als coach en zich dan als ondernemer vestigen. Zonder die opleiding kon ze geen kwaliteit leveren, vond ze. En omdat je als coach over hele serieuze levensvragen moet praten, wilde ze toch eerst het papiertje op zak hebben.

    Diploma als excuus

    Dit klinkt als een goede weldoordachte reden, maar ik ben van mening dat het beter is gelijk te beginnen. Later kan je zien of die opleiding überhaupt wel nodig is. Die opleiding was voor haar niet meer dan een excuus om niet te beginnen. Het was sowieso al onduidelijk of ze zich zo’n cursus kon veroorloven en daarmee had ze al bijna haar tweedelijns excuus klaar staan.

    En dat is het punt. Ze wilde alles volgens het boekje doen. Maar met (zelfstandig) ondernemerschap is er geen voorgeschreven pad!

    De waarde van het papiertje

    Don’t get me wrong. Leren is enorm belangrijk en je moet mijns inziens blijven leren, je leven lang. Maar er zijn verschillende manieren om te leren. Een cursus volgen is een mogelijkheid, maar zeker niet de enige. Je kunt bijvoorbeeld ook boeken over hetzelfde onderwerp kopen. Je krijgt dezelfde informatie. Of, nog economischer, je kunt diezelfde boeken lenen van de bibliotheek.

    Fair enough, met een opleiding krijg je meer dan de informatie verstrekt in de boeken. Maar een opleiding valt compleet in het niets met praktijkervaring! En waarom zou je jezelf dat niet nu al gunnen? Tony Robbins, één van de beste coaches in de wereld, heeft nooit een coachingsopleiding gevolgd. Hij is succesvol geworden door het gewoon te doen!

    Ondernemer worden of ondernemer zijn?

    Op een gegeven moment vertelde mijn gesprekspartner dat ze eigenlijk al veel coachingsgesprekken had gevoerd. Geen officiële gesprekken, maar in al die jaren heeft ze al heel wat mensen geholpen en ze waren lovend over haar.

    “Weet je, met dat papiertje zoek je in feite naar goedkeuring om te mogen coachen. Maar er is maar één iemand die jou uiteindelijk goedkeuring mag geven in jouw leven… en dat ben je toch echt zelf!” Ik gaf haar meteen een opdracht mee: “Zorg zo snel mogelijk dat je testimonials van die mensen krijgt. Deze mensen kunnen nu al geven wat je hoopt dat het papiertje jou gaat brengen!”

    Je hoeft geen coach (of wat dan ook) te worden. Dat is een lang proces wat veel tijd en geld kost. Je kunt het ook gewoon zijn. En tegelijkertijd kun je dan het leerproces parallel starten om nog beter te worden.

    Alleen met een diploma snap je onderstaande filmpje

    Meer hoef ik niet te zeggen:-)

    Foto diploma halen via Shutterstock