“Ik wil het zo graag, maar mijn man zegt dat er al duizenden coaches zijn.” Dat ik hoor vaak van mensen die graag coach willen worden. Tijd om het beroep coach eens onder de loupe te nemen.
Zielige mensen met problemen
Ik weet nog hoe beschaamd ik me voelde toen ik mijn eerste zelfhelpboek kocht. Ik stond in een boekenwinkel en zag het boek van De Kracht van het Nu van Eckhart Tolle. Ik had van mensen gehoord dat het zo’n goed boek was. Mijn ego vond dat ik dit soort boeken helemaal niet nodig had: “… die zijn namelijk voor zielige mensen met problemen”. Tegelijkertijd voelde ik me, diep van binnen, precies dat, zielig met problemen. Ik pakte het boek en onderweg naar de kassa griste ik snel nog een Economist om die bovenop het boek op de toonbank te leggen. Een laatste poging van mijn ego om de schijn op te houden.
Toen ik eenmaal begon te lezen, raakte Eckhart de ene gevoelige snaar na de andere. Tranen biggelden over mijn wangen. Eindelijk kreeg ik bevestiging dat ik niet de enige was. Het werd me duidelijk dat ik wel wat hulp kon gebruiken. Sindsdien heb ik, af en aan, met verschillende coaches gewerkt. Het is fantastisch om te sparren over je gedachtes, gevoelens en je plannen met iemand die aan de zijlijn staat. Een coach kan, veel makkelijker dan jijzelf, het kaf van het koren scheiden en je focus op scherp houden.
Groeiende vraag
Men vindt het gelukkig steeds normaler om een coach in te schakelen. Niet zo gek eigenlijk gezien de verwarrende wereld waarin we leven. Ik geloof daarom ook zeker dat er een groeiende vraag naar coaching is. Bedrijven schakelen ook steeds vaker coaches in voor de werknemers. Dat is goed nieuws voor wie coach wil worden.
Teveel coaches?
Maar tegelijkertijd is er een nog harder groeiend aanbod aan coaches. Er zijn al heel veel coaches in het land en waarschijnlijk meer dan de vraag. Veel coaches hebben dan ook moeite om rond te komen. Dat is absoluut een feit en dat moet je zeker beseffen als je dat pad in wilt gaan. Het zal zeker uitdagend zijn. Maar is dat reden genoeg om het niet te doen? Ik denk het niet!
Waarom ben je coach?
Veel coaches zijn coach geworden omdat ze na een lange zoektocht erachter gekomen zijn wat ze nu écht willen. En het komt neer op iets heel simpels: “Ik wil gewoon mensen helpen!” Een heel nobel streven waar ze een heel goed gevoel bij hebben: “Zo ben ik!”
De échte reden
Maar ik heb nieuws voor deze mensen. Ik geloof namelijk dat ieder mens het intrinsiek in zich heeft om anderen te helpen. Zo zitten we in elkaar. In feite gaan alle beroepen over het helpen van anderen. Een verkoper helpt een klant aan een oplossing voor zijn probleem. Een accountant helpt de ondernemer aan inzage in de financiële stand van zaken. Een fietsenmaker helpt mensen aan gezonde en groene mobiliteit. Het gaat om anderen te helpen. Je zou bijna kunnen zeggen dat iedereen al coach is.
Echter, het sociale construct waarin we leven duwt ons in andere richtingen en dat zorgt voor de disconnect met jezelf. Als je jezelf niet helpt bij jouw vorm van “coaching”, dan gaat het mis. En na jaren van innerlijke strijd en discussie, hebben sommigen het lef om dat los te laten (dat heet ontslag nemen, waarvoor hulde!).
De realisatie dat je andere mensen wilt helpen brengt je in feite niet anders dan terug naar het fundament van wie je bent als persoon. Het gaat dus vooral om jezelf! En dat is precies de reden waarom ik mensen aanmoedig die coach willen worden!
Gateway naar iets nieuws
Ik zie coaching als een gateway activiteit. Je helpt mensen die zoekende zijn op een pad dat jij eerder bewandeld hebt. Dat is geweldig, maar, nog belangrijker, je helpt ook jezelf. Coaching is een vehikel voor zelfontwikkeling. Het helpt jou verder in je leven en je werk. Dat kan coaching blijven zijn, maar het opent vele andere deuren die misschien nu gesloten voor je zijn, of zelfs onzichtbaar. Coaching is geen eindstation, het is slechts een begin. Als jij jezelf niet blijft ontwikkelen, hoe kun je dan anderen goed helpen?
Juist door mensen te helpen help jij jezelf. En jezelf helpen… dat moet je nooit uitstellen. Daar kan (en moet!) je nu al mee beginnen!
Foto: anderen helpen via Shutterstock
Ik heb van dit lange weekend gebruik gemaakt om met een paar vrienden te reizen door Frankrijk. We bezochten een klein dorpje, Oradour-sur-Glane. Op 10 juni 1944, een paar dagen na D-day, werden 645 inwoners vermoord door de bezetter en hun huizen werden verwoest. De ruïnes van het hele dorp zijn sindsdien ongemoeid gelaten en toegankelijk voor het publiek. De restanten van de gebouwen zijn stille getuigen van de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Voor meer info: 
Of wat dacht je van het experiment van Solomon Asch naar de conformiteit van mensen. Participanten in het onderzoek kregen telkens een kaart waarop een lijn stond. Vervolgens kregen de participanten nog een kaart waarop drie lijnen stonden met de letters a, b en c. De participanten moesten vervolgens de vraag beantwoorden welke lijn op het tweede kaartje overeenkwam met de lijn op het eerste kaartje. Hoewel het juiste antwoord overduidelijk te zien was, kozen deelnemers toch vaak voor de mening van de groep. 
Het parkeerwachter voorbeeld is hopelijk duidelijk. Maar in hoeverre ben jij, als werknemer of als zelfstandige, ook in een dergelijke situatie? In hoeverre ben jij bezig om een groter probleem op te lossen? Of kom je niet verder dan “ik moet toch geld verdienen”? 
