Categorie: Mindset

mindset

  • De échte kieswijzer

    De échte kieswijzer

    De verkiezingen staan weer voor de deur. Op woensdag 12 september brengen miljoenen mensen hun stem uit op een partij in de hoop dat dit tot verbetering zal leiden.

    Ik heb inmiddels diverse online stemwijzers gedaan en mijn mening moeten geven over vele stellingen. Ik werd er niet bijzonder vrolijk van. De stellingen gaan zeker wel over zaken waar we een antwoord voor moeten vinden, maar geen enkele stelling ging over het échte probleem.

    Het échte probleem
    Na het browsen door verkiezingsprogramma’s van diverse partijen ontdekte ik dat geen enkele grote partij het échte probleem onder ogen ziet/wil zien. In de verkiezingscampagnes strijden de grote partijen met elkaar louter over problemen in de periferie. Er worden diverse oplossingen aangedragen ter bestrijding van de symptomen, maar nergens wordt gesproken over de kern van waar we mee te maken hebben.

    Wat is dan het échte probleem?
    Laat ik met de deur in huis vallen:
    Het systeem is ziek. Het systeem is rot tot op het bot. En het wordt zieker met de dag.

    Het systeem is geïnfecteerd door een greed-is-good mentaliteit, een blinde drive naar continue groei, on-etische en immorele business praktijken, nutteloze bureaucratie, keiharde leugens in finance en politiek, een compleet verouderde corporate en sociaal feudaal stelsel dat een sterk veranderende samenleving krampachtig probeert vast te houden in haar verstikkende tentakels, noem maar op… Het systeem is ziek, heel ziek.

    Zachte heelmeesters
    De meeste partijen komen met plausible en steekhoudende argumenten hoe we de symptomen kunnen oplossen. En hoewel ze tegenstrijdig aan elkaar kunnen zijn, het zijn allemaal stuk voor stuk prima oplossingen met ongetwijfeld dito slagingskansen die absoluut verzachtend kunnen werken voor de samenleving. Echter, het zal nimmer leiden tot een sustainable toekomst op financieel, sociaal maatschappelijk, geo-politiek of welk gebied dan ook.

    Er is geen gevestigde partij die het systeem zelf aan de kaak stelt en met een totaaloplossing komt. Lijden we dan allemaal aan cognitieve dissonantie? Hoe lang kunnen met deze struisvogelpolitek nog ondersteunen?

    Wat kies jij?
    Ik geloof niet dat Den Haag dit systeem weer beter kan maken. Den Haag vormt namelijk integraal onderdeel van dit systeem en daarmee onderdeel van het échte probleem. Maar let op, het gaat verder. Veel verder…

    Is het dan de schuld van de zogenaamde ‘elite’? Zijn zij de allergrootste veroorzakers van dit zieke systeem?

    Nee, niet de elite. Of je nu gelooft in het bestaan van een paar rijke families die alle touwtjes in handen heeft, of je verwijst dit regelrecht naar het land van de fabeltjes. Het maakt niet uit, het is totaal irrelevant.

    De allergrootste veroorzakers van dit zieke systeem zijn namelijk… jij en ik. Dit zieke systeem wordt in leven gehouden omdat wij er nog steeds elke dag, bewust en onbewust, aan bijdragen.

    Wij zijn geen onderdeel van het systeem… WIJ ZIJN HET SYSTEEM. Zolang we ons afhankelijk blijven opstellen van het systeem, zullen we alleen maar bijdragen aan de continuering van dit zieke systeem. Dit systeem zal nooit veranderen als wij ook niet bereid zijn om te veranderen. Wat heeft het voor zin om een stem uit te brengen in de hoop op veranderingen als wij zelf niet willen veranderen?

    Serieus, wat kies jij?
    Daarom vraag ik je nogmaals: Wat kies jij? Het maakt mij niet uit welke partij je stemt. Het maakt mij niet eens uit of je überhaupt stemt of niet. Maar ik wil wel dat je kiest. Ik wil heel graag dat jij voor jezelf kiest. Dat je je eigen verantwoordelijkheid neemt. Dat je zelfredzaam wordt. Dat jij actief aan de slag gaat om te ontdekken wat jij nu echt wilt. Dat je in gaat zien dat de enige duurzame groei die haalbaar is in deze wereld, persoonlijke groei is.

    Je hebt lef nodig om voor jezelf te kiezen. Je hebt ballen nodig. Want het huidig systeem zal je niet steunen, het zal je zelfs tegenwerken. Het is dan ook een keuze die niet zonder pijn is. Maar als je voor jezelf kiest, verander je het systeem, elke dag. ‘Wij’, alle individuen die reeds voor zichzelf gekozen hebben, hebben jou nodig. Ook jij bent een change agent en ook jij kan deze wereld een stukje mooier maken door voor jezelf te kiezen.

    Goed nieuws
    Je hoeft niet te wachten op 12 september. Je kunt nu al kiezen. Je hoeft je niet eens te legitimeren. Wat kies jij?

    Foto: Raja R
  • Iedereen is een ondernemer

    Iedereen is een ondernemer

    Volgens Michael Gerber, auteur van de bestseller The E Myth, zit er in elk van ons een ondernemer, die door hem wordt aangeduid als een ziener en een schepper.

    ‘We zijn bij onze geboorte allemaal met die hoedanigheid toegerust’, zegt hij, ‘en ons leven wordt bepaald door de manier waarop we reageren op wat we zien, horen, voelen en ervaren.’ Die ondernemersgeest in ons moeten we koesteren en ontwikkelen, want die bepaalt hoe we reageren op wat ons in het leven overkomt en bepaalt uiteindelijk ons succes en geluk.

    Ook al bezitten we allemaal het vermogen om te denken en te handelen als een ondernemer, we doen dat maar al te vaak niet. Een van de redenen daarvoor zou kunnen zijn dat we op een bepaald moment in ons leven hebben geleerd dat we hulpeloos waren. Een andere reden zou kunnen zijn dat we in moeilijke tijden gewoon niet naar de kansen kijken. (uit: De Keerzijde – Adam J. Jackson)

    Wat denk jij? Ben je het eens met Michael Gerber: iedereen is een ondernemer?

    foto: drake lelane

  • Wat wil je nu eigenlijk?

    Wat wil je nu eigenlijk?

    Af en toe neem ik wel eens lifters mee. Om te helpen, maar ook voor de gezelligheid. Het zijn meestal studenten die aan een liftwedstrijd meedoen.

    Laatst had ik zo’n vrolijk liftkoppel meegenomen en het gesprek kwam snel op gang. Nadat ik vernomen had dat het studentenleven (gelukkig) nog steeds hetzelfde was, stelde ik een wat serieuzere vraag.

    “Wat wil je gaan doen na je studie?”

    Het viel me op dat de twee studenten daar geen duidelijk antwoord op had. Ze wisten het eigenlijk niet. Veel verder dan “iets dat goed verdient” kwamen ze niet. We waren inmiddels aangekomen bij het afzetpunt en daar namen we afscheid van elkaar. Het laatste deel van het gesprek bleef bij me.

    Hoe kan je nu 5 à 7 jaar van je leven investeren in een studie zonder dat je een plan of idee hebt wat je daarna wilt doen? Zulke intelligente jonge mensen en niet inzien dat de essentie miste in hun studie?!

    Reflectie
    En toen bedacht ik me weer hoe ik destijd ben gaan studeren. Ik had namelijk ook totaal geen idee wat ik eigenlijk wilde gaan doen. Ik ben uiteindelijk Technische Informatica gaan studeren, omdat ik computers wel interessant vond.

    Toen ik in de eerste week in de collegebanken zat en twee studenten naast me ontdekten dat ze alle twee de eerste 100 decimalen van pi uit hun hoofd kenden… begon het bij mij te dagen dat ik wellicht de verkeerde studiekeuze had gemaakt. Maar omdat ik geen idee had wat ik écht wilde, ben ik er mee doorgegaan.

    Don’t get me wrong! Ik heb een fantastische tijd gehad als student en heel veel geleerd. De studie heeft me uiteindelijk ook veel gebracht. Ik heb echter nooit tijd genomen om echt deze vraag te beantwoorden:

    “Wat wil ik nu eigenlijk?”

    Het is opmerkelijk hoeveel mensen mij mailen dat ze graag ontslag willen nemen, maar niet weten wat ze nu eigenlijk willen doen daarna. Ik ga hier binnenkort een serie artikelen overschrijven. Voor nu stel ik jou dezelfde vraag:

    “Wat wil je nu eigenlijk?”
    Foto: Alx

  • Je hebt altijd een keuze

    Je hebt altijd een keuze

    Neem Ontslag! richt zich op mensen die in het grijze gebied zitten. Dit zijn de personen die tot de conclusie zijn gekomen dat zij iets moeten veranderen in hun leven. Deze mensen die op zoek zijn naar ideeen en oplossingen. Graag prikkel ik ze en vertel over mogelijkheden, hoe je angst overwint, hoe je dit organiseert en nog veel meer.

    Trieste mensen
    Af en toe kom ik toch ook in contact met mensen die zich in een erg trieste persoonlijke situatie bevinden qua werk, familie, gezondheid of financien. Deze personen zijn het daardoor helemaal niet eens met de boodschap van deze website. Zij vinden dat je niet altijd kunt kiezen.

    Ik reageer altijd vriendelijk en toon mijn medeleven. Zo steek ik gewoon in elkaar en het is dan ook welgemeend. Toch knaagt het aan me. Vanwege de pijn van deze persoon houd ik me in, maar ik ben het niet eens met hun houding. Ik vind namelijk dat je juist wel altijd kunt kiezen… hoe pijnlijk je situatie ook moge zijn.

    Acceptatie
    Ja, shit happens! Volgens sommigen heb je dat zelf aangetrokken, anderen zullen zeggen dat het je lot is van hogeraf bepaald. Feit is dat het gebeurt en dat is vervelend. Geef je verdriet genoeg ruimte, maar zorg er ook voor dat je op een gegeven moment accepteert dat je je in deze situatie bevindt. Door acceptatie alleen al voel je je iets beter. Vanuit daar kan je verder gaan.

    Keuze
    En je gaat verder met het verbeteren van je leven. Dat doe je door het maken van nieuwe keuzes. Zo neem je de regie van je eigen leven in handen. Je hebt nooit de volledige controle over wat er gebeurt, maar je hebt wel altijd een keuze, op elk moment. Nog niet overtuigd?

    Inspiratie
    Ik noem hier een aantal namen van mensen die ik niet persoonlijk ken, maar waarvan ik bijna 100% zeker ben dat ze het met me eens zijn. Met opzet zet ik er geen linkjes bij. Google zelf naar het levensverhaal van deze mensen. Vergeet ook YouTube niet!

    Nick Vujicic
Joy van der Stel
Neale Donald Walsch
Eckart Tolle

    En daar kan je de volgende mensen die ik wél ken aan toevoegen. Hun ontslagverhalen vind je hier.

    Wat ga jij doen? Ken jij mensen die ook op deze lijst horen? Laat het me weten… vooral als jij het zelf bent of gaat zijn!

    Foto: World Economic Forum

  • Het grote risico van risico mijden

    Het grote risico van risico mijden

    We zijn elke dag bezig met het maken van beslissingen. Ons leven bestaat uit niets anders dan keuzes maken. En omdat dat best vermoeiend is, luisteren we graag naar de gevestigde orde, zodat we zelf even niet hoeven te denken. Dat is dogma en het helpt ons om ons complexe leven iets simpeler te maken.

    Wat is het risico?
    Daarom zien we, bijna automatisch, altijd dat risico iets is waarbij we iets kunnen verliezen. Wat kan ik verliezen als ik deze beslissing maak?

    Als we veel kunnen verliezen, dan noemen we het risicovol.
    Als we maar weinig kunnen verliezen, dan vinden we het niet risicovol.

    Klinkt heel simpel natuurlijk, maar wat dacht je hier van:
    Als mensen een inschatting moeten maken van hun potentiele verlies – dan overdrijven we enorm. Daarnaast geldt ook dat we veel liever vasthouden wat we nu hebben dan dat we iets nieuws willen.

    Deze twee eigenschappen houden ons gevangen. We zijn gevangen in de angst van een overschat verlies.

    Het nieuwe risico
    Adam Bakers, blogger van de website Man vs. Debt (aanrader), heeft voor zichzelf een nieuwe definitie van risico gemaakt voor het nemen van grote beslissingen in zijn leven.

    Zal ik enorme spijt krijgen als ik niet de moed had om deze beslissing te nemen?

    Een beslissing maken om iets nieuws te doen kan verkeerd uitpakken, maar daarmee is niet gezegd dat alles verloren is. Je bent weer een ervaring rijker geworden en dat zal zich uiteindelijk altijd weer uitbetalen, in welke hoedanigheid dan ook.

    Je bent volledig op de hoogte van de vermeende risico’s. Desondanks is het gevoel zo sterk, dat je leven zinloos zal zijn als je het niet onderzoekt of probeert. Dat je al die jaren geleefd hebt in angst en nooit echt je talenten hebt kunnen ontplooien… Dat is pas een echt risico.

    Het is aan jou. Wederom een keuze die je moet maken… hoera!

     

    foto: Butter Sponge

  • Waarom werk je eigenlijk?

    Waarom werk je eigenlijk?

    Laatst had ik echt tijd vrij gemaakt om een paar blogposts te schrijven. Helaas zat ik verlegen om inspiratie. Gelukkig kreeg ik op dat moment een mailtje doorgestuurd van Jort Bont met interessante statistieken. Dank je Jort, ik heb weer inspiratie!

    De website cijfers.net heeft haar bezoekers de volgende vraag voorgesteld:

    Waarom werk je eigenlijk?

    • “Voor het geld”, zegt 37%.
    • “Uit ‘liefde’ voor het werk”, antwoordt 18 procent.
    • “Voor het contact met andere mensen, om erbij te horen”, zegt 18%.
    • “Omdat het zin geeft aan mijn leven”, beweert 9 procent.
    • “Om mezelf te ontplooien”, antwoordt 3%.
    • “Om iets te presteren, om creatief te zijn”, zegt 1 procent.

    Bron (geplaatst met toestemming van): Cijfers.net

    Voor mij zijn vooral de vierde en vijfde van toepassing.

    Zingeving
    Wat ik doe geeft zin aan MIJN leven. Lees nogmaals: het geeft zin aan MIJN leven, niet HET leven. Als jij zin probeert te geven aan HET leven, dan raak je alleen maar verstrikt in allerlei dogma’s van wat wel en wat niet moet.

    Echter, als iets zin geeft aan JOUW leven, dan hoef je het niet uit te leggen aan anderen. Als jij de enige bent die snapt waar je mee bezig bent in JOUW leven, dan ben je er al. Je hebt precies genoeg supporters!

    Zelfontplooiing
    Voor mij is continue zelfontplooiing inherent aan zingeving (van MIJN leven). Ik wil altijd dingen leren, dingen meemaken en dit kunnen delen met anderen. Deze drie zaken zijn voor mij de rode draad in al mijn werk. Ik heb dat zelf in de hand, want ik wil zelf uitmaken wat ik leer, meemaak en deel.

    En jij?
    Beantwoord deze vraag voor jezelf. Wees daarbij zo eerlijk mogelijk (en dat is niet makkelijk). Wat is de échte reden waarom je werkt? Laat het weten in de comments.

    foto: dechrisdavis

  • Angst om te winnen

    Angst om te winnen

    Jij bent een ondernemer! Of je nu voor iemand anders werkt of helemaal voor je zelf, je bent een ondernemer. Niemand anders zal ooit zo begaand zijn met jouw carriere en levensgeluk als jij zelf. Daarom kan je dat maar beter serieus nemen.

    Ik vind dat zelfstandig ondernemerschap voor mij de beste oplossing is. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik alleen werk; ik werk juist graag in samenwerkingsverbanden. Maar mijn manier is zeker niet de enige. Je kunt bijvoorbeeld ook een speciale overeenkomst bereiken met je baas, zodat je kunt doen wat je leuk vindt en ook nog een inkomen verdient. Je kunt ook in het buitenland gaan wonen en nog steeds klanten in Nederland bedienen. (Zie ook http://werkenvanuithetbuitenland.nl)

    Het grootste obstakel is angst. Als je een onderneming start, dan heb je geen MBA, investeerders, leningen of een indrukwekkend business plan nodig. Je kunt het gewoon doen.

    Maar waarom doen velen dat niet? Angst is de grote boosdoener. Je kunt net doen alsof je geen angst hebt, maar vroeg of laat zal je die angst toch weer tegen komen. Je kunt daarom beter met angst leren omgaan. Daarvan gaat de angst niet weg, maar je voorkomt dat die angst beslissingen voor jou gaat maken.

    Winnen is uiteraard leuker dan verliezen. Maar wat ook geldt is dat je kunt herstellen van bijna elke fout. Als je iets probeert en het lukt niet, dan ga je weer iets anders doen. We hebben uiteindelijk meer spijt van wat we nooit gedaan hebben dan van wat we geprobeerd hebben en wat faalde. Zie ook dit artikel over wijze levenslessen.

    Ter afsluiting, hier een uitspraak van Joseph Campbell:

    “People say that what we’re all seeking is a meaning for life. … I think what we’re seeking is an experience of being alive.”

    Geïnspireerd door Chris Guillebeau
    Foto: stuant63

  • Wijze levenslessen van stervenden

    Wijze levenslessen van stervenden

    Bronnie Ware woont in Australië en werkt als stervensbegeleider van terminale patiënten. Terugkijkend op hun leven vertellen deze patienten aan Bronnie waar ze spijt van hadden of wat ze liever anders hadden gedaan. Deze levenslessen heeft Bronnie verzameld en vervolgens gecategoriseerd. De top vijf die ze samenstelde was opmerkelijk:

    1. Ik wilde dat ik de moed had gehad om een leven te leiden zoals ik dat wilde, en niet zoals anderen het wilden.

    2. Ik wilde dat ik niet zo hard gewerkt had.

    3. Ik wilde dat ik vaker mijn gevoelens had leren te uiten.

    4. Ik wilde dat ik meer contact had gehouden met mijn vrienden.

    5. Ik wilde dat ik mezelf gelukkiger had laten zijn.

    Zijn dit niet juist ook die onderbuikgevoelens? Van die dingen waar je altijd al iets aan wilt doen, maar toch telkens weer vooruitschuift. Van die dingen die je eigenlijk heel belangrijk vindt, maar toch laat je je weer afleiden door andere zaken.

    Let op: dit zijn geen levenslessen! Dit is niet iets wat je pas inziet aan het eind van de rit. Je kent ze nu al. Alleen als het te laat is, dan kom je er pas achter dat je eerder had moeten acteren. Het goede nieuws voor jou: het is nog niet te laat!

    Uit al haar gesprekken trekt Bronnie een prachtige conclusie:

    Life is a choice. It is YOUR life.
    Choose consciously, choose wisely, choose honestly. Choose happiness.

    Bron: http://www.inspirationandchai.com/Regrets-of-the-Dying.html

    Foto: s.alt

  • Verveling op je werk is gevaarlijker dan je denkt

    Verveling op je werk is gevaarlijker dan je denkt

    verveling op werk
    Hand in hand loop je met haar over het hagelwitte strand. Het is prachtig weer maar gelukkig is er ook een klein briesje. Haar mooie donkere haar wappert en danst zachtjes op en neer terwijl jullie langzaam verder wandelen op dit idyllische eiland. Haar volle glimlach doet je beseffen dat het leven niet perfecter kan. Ze kijkt je aan met een fonkeling in haar verleidelijke ogen en zegt…

    Verveling op het werk

    “Wanneer ga je het finance rapport opleveren?”. De palmbomen achter haar verdwijnen ras en maken plaats voor een grijze muur. Het strand verandert ter plekke in een kantoorruimte en voor je het weet ben je weer terug in de keiharde realiteit: je bent in een saaie meeting.

    Blufpoker
    “Eind deze week is het klaar” roep je. Je weet dat dit pure bluf is, maar je laat je niet kennen. Die bebrilde collega van die andere afdeling is zo’n etter. Als je de waarheid had vertelt, begon hij weer zijn tirade over het gebrek aan ownership van je afdeling. Wat een naar mannetje. Je geeft hem daarom een stomp in zijn maag. En nog een. Vervolgens parkeer je je vuist recht in zijn gezicht. Terwijl hij zoekt naar zijn bril, geef je hem nog een flinke genadetrap en hij stort inelkaar.

    Wonderbaarlijk genoeg staat hij direct weer op en loopt naar het whiteboard om de Net Present Value van het project te berekenen. Je schrikt weer wakker: je bent in een saaie meeting.

    Marktsegmentering
    Je kijkt in je aantekeningen. Je hebt de marktsegmentering duidelijk in kaart gebracht met een taartdiagram. Wat heerlijk smaakt die vlaai. En wat een keuze! Je probeert ook eens een punt kersenvlaai. En daarna eentje met aardbeien. Wat lekker. “Koffie?” hoor je. “Een cappuncino zou nu perfect zijn” denk je nog, terwijl je ontdekt dat je nog steeds op diezelfde plek zit: je bent in een saaie meeting.

    Dwalen jou gedachten vaak af in een meeting? Verveel jij je ook op je werk? Het lijkt een onschuldig probleem te zijn, maar het is gevaarlijker dan je denkt.

    Wetenschappelijk onderzoek
    verveling op je werkEr is onderzoek gedaan naar dieren die leven in gevangenschap. Wilde dieren in dierentuinen gaan uiteindelijk repetitief gedrag vertonen. Ze lopen op en neer langs de muur, volgen precies dezelfde stappen en knikken steeds met hun hoofd. Ze zien er gefrustreerd uit. Hersenonderzoek bij deze dieren heeft aangetoond dat neurale paden waren beschadigd en dat verveling de uiteindelijke oorzaak was.

    Verveel jij je?
    Hier zit een waarschuwing in voor mensen. Als je je verveelt op je werk, dan kan je jezelf niet ontplooien. Verveling is een biologisch alarm dat je vertelt dat je iets anders moet gaan doen. Ontslag nemen om jezelf te behoeden voor dit gevaar is dan ook een valide reden, maar…

    Ik laat het hier bij, want anders dwalen je gedachten misschien weer af.

    Foto’s: JoyTek, Mait Jüriado

     

  • Doe je mee aan de nieuwe economie?

    Doe je mee aan de nieuwe economie?

    Ik begin er steeds meer in te geloven dat we een transitie (gaan) meemaken van een economie die puur gebaseerd is op een (fictieve) monetaire systeem naar een economie die gebaseerd is op waarde. Omdat waarde verschilt per individu kan een nieuwe globale markt ontstaan waar unieke producten en diensten hun weg vinden naar de perfecte klant, waar dan ook in deze wereld.

    Verander je belief system
    Om dit te bereiken moeten we ons belief system veranderen. Ja, jij kan het verschil maken. Ja, jij staat aan het roer. Ja, jij bent de enige gekwalificeerde persoon om te doen waar jij goed in bent!

    Terwijl het huidige economische systeem op instorten staat, volg jij juist je intuitie in plaats van het gebaande pad… naar de afgrond.

    De Nieuwe EconomieEigen pad
    Ik geloof dat, als iedereen zijn eigen pad gaat en zich richt op waarde, we dan ook in overvloed en vrede met elkaar kunnen leven. Let wel, dit is alles behalve een makkelijk pad. Je zult veel obstakels tegenkomen. Daarom is het van belang het juiste support team om je heen te hebben om je er door heen te slaan.

    Aanwijzen wat er verkeerd is in de wereld is belangrijk. Oplossingen aandragen is nog belangrijker. Echter, het allerbelangrijkste is om jouw oplossingen ook te implementeren voor jezelf. Het begint met eigen verantwoordelijkheid. Be the change you want to see in this world!

    Is dit:
    …idealisme? Ja!
    …utopisch? Ja!
    …dromerig? Ja!
    …mogelijk? ABSOLUUT!

    Mee eens? Laat het weten in de comments!

    foto: JJ & Special K

  • Lijd jij ook aan het ‘hoger opgeleid’ syndroom?

    Lijd jij ook aan het ‘hoger opgeleid’ syndroom?

    Ik zal het niet snel vergeten. Ik deed een investorpitch voor de tech start-up die ik toen leidde. We hadden naarstig geld nodig en ik zette mijn beste beentje voor. Na mijn korte pitch kwam de eerste vraag: “Waarom ben jij dan de juiste persoon voor deze venture?” In de eerste zin van mijn antwoord werd ik al onderbroken. Ik had het verboden woord gebruikt. Ik vond het erg belangrijk om te noemen dat ik een MBA diploma had van een gerenommeerde business school.

    “Je weet niets!”
    “Ohhhh, daar hebben we er weer zo een! Met zo’n diploma weet je niets!”. Wat was ik op mijn teentjes getrapt! Zoveel geld geïnvesteerd in die opleiding en deze persoon schuift dat één, twee, drie van tafel. Wat een ##$@, wat denkt ie wel?

    Later begon ik in te zien dat hij gewoon keihard gelijk had… en nu pas durf ik dat ook zo te zeggen.

    Het Hoger Opgeleid Syndroom
    Ik had last van het ‘hoger opgeleid’ syndroom. Dit is één van de grootste valkuilen van het ondernemerschap. Omdat we een bepaalde titel dragen, denken we dat we ook iets kunnen. En dat lijkt te kloppen, zolang je werknemer blijft. Dan kan je schermen met je diploma’s en zo telkens een betere positie veroveren.

    Zelfkennis, durf en creativiteit
    Het zelfstandig ondernemerschap werkt anders. Jouw achtergrond is wel belangrijk, maar het gaat veel meer om jou als persoon. Zelfkennis, durf en creativiteit zijn daarbij essentiële ingrediënten. Helaas leer je dit niet op je opleiding.

    Leverage
    Volgens mij is dit een reden waarom sommige zelfstandige ondernemers ook weer stoppen en terug gaan naar de loonslaaf constructie (foei!). Je kunt als zelfstandige ondernemer namelijk veel minder leverage creeëren met je diploma’s. Waar je als werknemer deuren kunt openen met je diploma, moet je als ondernemer deuren openbreken met je handen…(of door het raam klimmen).

    Neem afscheid!
    Als je een nieuw pad ingaat, betekent dat ook dat je afscheid moet nemen van bepaalde zaken. Let wel: die mooie opleiding van je heeft er wel voor gezorgd dat jij nu zo snel doorgegroeid bent naar een positie waar jij NIET wilt zijn. Neem afscheid!

    Daarom raad ik starters aan hun opleiding mentaal af te schrijven, net als met boekhouden, alleen dan in je hoofd. Focus je volledig op je nieuwe zelf. En lukt het je om die transformatie door te gaan, dan gebeurt er iets moois: de meerwaarde van jouw opleidingen komt dan vanzelf weer bovendrijven! En dan staat daar een nieuw krachtig persoon, die ook nog eens gewapend is met een mooie diploma!

    foto: jameskm03

  • Ben jij schuldig aan een verkwanseld leven?

    Laatst zag ik de film Papillon. De film speelt zich af in de vorige eeuw en gaat over een persoon die ten onrechte veroordeeld is voor moord en opgesloten wordt op een gevangenis op een eiland in Frans-Guyana. Het is een spannende meeslepende film, maar wat mij het meest aansprak was onderstaande scene. De hoofdpersoon zit opgesloten in zijn cel en krijgt deze droom:

    Deze angstbeelden zijn ook uiteindelijk de redding van de hoofdrolspeler. Ze vormen de drijfveer voor hem om nooit op te geven en altijd zijn eigen weg te volgen.

    Heb jij ook wel eens van de bangmakende gedachtes: “Gaat de rest van mijn leven er zo uit zien?” Het kan er ook anders uit zien, als je maar overgaat tot actie!